چگونه توانستم با استفاده از بازی های آموزشی و دست سازه های معلم ساخته، تکانشگری و عدم توجه دانش آموز پایه اول جلد یک اوتیسم را بهبود ببخشم

این اقدام پژوهی در سال ۱۴۰۳-۱۴۰۲ در پایه اول جلد یک برای دانش آموز طیف اوتیسم در آموزشگاه استثنایی ضیافت واقع در شهرستان شهریار انجام شده است. مسئله ی مورد نظر، رفتارهای تکانشی و پرخاشگری، عدم توجه و تمرکز و آسیب رساندن به محیط، بی علاقگی و بی توجهی به فعالیت های درسی، ورزشی و هنری و هم چنین رضایت بخش نبودن نتایج آزمون های عملکردی سال گذشته اش است. با استفاده از روش های علمی اصلاح رفتار و مداخلات آموزشی مانند استفاده از دست سازه های آموزشی برای تدریس، ایجاد خلاقیت در پرسش و پاسخ و ارجاع به کاردرمانی و گفتاردرمانی مدرسه و کسب داده های لازم از منابع گوناگون پژوهش مانند: پرسش از همکاران، مدیر مدرسه، معاون و خانواده ی دانش آموز، مشاهده، مطالعه پرونده تحصیلی دانش آموز، مطالعه کتاب ها، جست وجو در اینترنت جهت شناسایی عوامل موثر در ایجاد مسئله و یافتن راه حل های پیشنهادی پرداختم. در این پژوهش روش اصلی اقدام پژوهی بوده و از ابزار گردآوری اطلاعات مانند پرسش نامه و مصاحبه با مربی و اولیا و ... استفاده شده است. هم چنین در این پژوهش از روش های تجزیه و تحلیل داده ها (ماتریس سوآت، استخوان ماهی و ...) بر اساس شواهد استفاده کردم. سپس به انتخاب چندین راه کار عملی از میان راه حل های پیشنهادی مبادرت ورزیدم. آن گاه پس از تفکر فراوان و تجزیه و تحلیل راه کارها و انتخاب ارزشمندترین آن ها به اجرای راه حل های انتخابی اقدام نمودم. در مرحله اجرا، به ارائه راهکارها، اولویت بندی راهکارها، تدوین برنامه عملیاتی پرداختم. بررسی راهکارها و اعتباریابی توسط خود و همکاران، پیشنهادات در بخش های آخر قابل مشاهده است.

کلیدواژه ها:

اوتیسم ، تکانشگری ، دست سازه ی آموزشی