نقش تدریس فعال در افزایش انگیزش تحصیلی و مشارکت کلاسی دانش آموزان
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 37
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CONFERWAN01_021
تاریخ نمایه سازی: 17 خرداد 1405
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش تدریس فعال بر افزایش انگیزش تحصیلی و مشارکت کلاسی دانش آموزان انجام شده است. رویکردهای سنتی تدریس که مبتنی بر انتقال یک طرفه اطلاعات از سوی معلم و نقش منفعل دانش آموز هستند، در دهه های اخیر با چالش های جدی مواجه شده اند. این روش ها نه تنها قادر به پاسخگویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان در عصر اطلاعات نیستند، بلکه غالبا به کاهش علاقه، خستگی و در نتیجه افت انگیزش تحصیلی منجر می شوند. در مقابل، رویکرد تدریس فعال، که ریشه در نظریه های سازنده گرایی دارد، دانش آموز را به عنوان عنصر محوری فرآیند یادگیری در نظر گرفته و بر ساخت فعال دانش توسط خود او تاکید می کند. در این پژوهش، تدریس فعال به عنوان مجموعه ای از روش ها و راهبردهای آموزشی تعریف شده است که دانش آموزان را به انجام دادن فعالیت های معنادار، تفکر در مورد آنچه انجام می دهند، و مشارکت در بحث ها و پروژه های گروهی ترغیب می نماید. این مطالعه با بهره گیری از منابع معتبر و تحقیقات به روز، به تحلیل ابعاد مختلف تاثیرگذاری روش هایی چون یادگیری مبتنی بر پروژه، یادگیری مشارکتی، کلاس معکوس و گیمیفیکیشن بر مولفه های انگیزشی و رفتاری دانش آموزان می پردازد. یافته های این پژوهش مروری نشان می دهد که به کارگیری شیوه های تدریس فعال، تاثیر معناداری بر افزایش انگیزه درونی دانش آموزان دارد. این روش ها با ایجاد حس خودکارآمدی، تقویت حس استقلال و شایستگی، و مرتبط ساختن محتوای آموزشی با مسائل دنیای واقعی، علاقه ذاتی دانش آموزان را به موضوع درسی برمی انگیزند. علاوه بر این، تدریس فعال با فراهم آوردن فرصت های گسترده برای تعامل، بحث و تبادل نظر، همیاری در حل مسئله و بازخوردگیری مستمر، سطح مشارکت کلاسی دانش آموزان را به شکل چشمگیری بهبود می بخشد. این مشارکت صرفا به پاسخگویی شفاهی محدود نبوده و شامل مشارکت شناختی (تفکر عمیق)، عاطفی (علاقه مندی به فعالیت) و رفتاری (درگیری در تکالیف گروهی) می شود. نتایج این بررسی تاکید می کند که برای دستیابی به یادگیری پایدار و عمیق، لازم است نظام های آموزشی و معلمان، رویکردهای سنتی را کنار گذاشته و با اتخاذ راهبردهای متنوع و دانش آموزمحور، کلاس درس را به محیطی پویا و تعاملی تبدیل کنند. در نهایت، مقاله بر این نکته صحه می گذارد که تدریس فعال و انگیزش، رابطه ای هم افزا و دوطرفه دارند؛ به گونه ای که افزایش مشارکت، منجر به رشد انگیزه شده و انگیزه بالاتر نیز خود عاملی برای مشارکت بیشتر و موثرتر دانش آموزان در فرآیند یادگیری خواهد بود.
کلیدواژه ها:
تدریس فعال ، انگیزش تحصیلی ، مشارکت کلاسی ، یادگیری مبتنی بر پروژه ، یادگیری مشارکتی ، کلاس معکوس ، گیمیفیکیشن ، یادگیری فعال
نویسندگان
سیده مریم حسینی
کارشناسی مترجمی زبان انگلیسی
علی مصطفی لو
کارشناسی تربیت بدنی