تاویل تطبیقی آیات۹-۷ سوره سجده در خصوص آفرینش انسان در تفاسیر المیزان و روح المعانی

چکیدهاین مقاله به تاویل تطبیقی آیات آفرینش انسان در سوره سجده در دو تفسیر معتبر، «المیزان» اثر علامه طباطبایی و «روح المعانی» اثر آلوسی پرداخته و به بررسی رویکردهای تاویلی این دو مفسر بزرگ به آیات خلقت انسان متمرکز است. در این پژوهش، تلاش شده است تا از طریق مقایسه تاویل های آیات «خلق من طین»، «سلاله من ماء مهین»، «سویته» و «نفخ الروح»، تفاوت ها و شباهت های رویکردهای فلسفی و انسان شناسانه این دو تفسیر برجسته روشن شود. روش تحقیق بر اساس تحلیل تطبیقی و استفاده از منابع تفسیری برای کشف ابعاد پنهان معانی آیات استوار است. ضرورت این تحقیق در نشان دادن تفاوت ها و هم سویی های تفسیری این دو مفسر به ویژه در ارتباط با مقولات فلسفی و انسان شناسی آفرینش انسان، نمود پیدا می کند. نتایج پژوهش نشان می دهند در حالی که علامه طباطبایی با تاکید بر سیر نزول و صعود انسان به سوی کمال الهی و تاویل های عرفانی، به ابعاد باطنی و هدفمند خلقت توجه دارد، آلوسی نیز به جنبه های فلسفی و تاریخی آیات پرداخته و مفهوم خلقت را در قالب های انسانی و مادی تحلیل کرده است.

کلیدواژه ها:

تاویل ، آفرینش انسان ، سوره سجده ، المیزان ، روح المعانی