اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر خستگی مزمن، احساس شکست و تاب آوری در مادران کودکان مبتلا به سرطان خون

هدف پژوهش حاضر اثربخشی درمان متمرکز بر شفقت بر خستگی مزمن، احساس شکست و تاب آوری در مادران کودکان مبتلا به سرطان خون بود. این پژوهش به شیوه نیمه آزمایش و از نوع طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه آزمایش و گروه کنترل اجرا شد. جامعه آماری پژوهش را تمامی مادران دارای فرزند مبتلا به سرطان استان تهران در سال ۱۳۹۹ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه ‎گیری هدفمند نمونه ای به حجم ۲۴ نفر انتخاب شد که۱۲ نفر در گروه آزمایش اول و ۱۲ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. پرسشنامه خستگی فالمن و همکاران (۲۰۱۳)، تاب آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، ناامیدی بک (۱۹۷۴) و احساس شکست گیلبرت و آلن (۱۹۹۸) تکمیل شد. سپس گروه‎ آزمایش جلسات درمان متمرکز بر شفقت را به مدت هشت جلسه ۹۰ دقیقه ای و هر هفته یک بار دریافت نمودند و در این مدت گروه کنترل برنامه عادی روزانه خود را گذراندند. برای تحلیل داده های پژوهش از تحلیل کوواریانس چندمتغیره استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که درمان متمرکز بر شفقت بر خستگی مزمن، احساس شکست و تاب آوری مادران دارای کودک مبتلا به سرطان خون تاثیر دارد. درواقع درمان متمرکز بر شفقت باعث کاهش خستگی مزمن و احساس شکست شده و میزان تاب آوری آن ها را افزایش می دهد. بنابراین توجه به درمان متمرکز بر شفقت نقش مهمی در جنبه های سلامتی مادران دارای کودک مبتلا به سرطان دارد.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکز بر شفقت ، خستگی مزمن ، احساس شکست ، تاب آوری ، سرطان