کمی سازی واکنش مورفوفیزیولوژیک کنجد به تنش شوری در روش های مختلف آبیاری
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 57، شماره: 2
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 183
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-57-2_004
تاریخ نمایه سازی: 13 خرداد 1405
چکیده مقاله:
این پژوهش به منظور کمی سازی تاثیر روش های مختلف آبیاری با آب شور بر عملکرد و اجزای عملکرد کنجد رقم بهبهان به صورت کرت های خرد شده نواری در قالب طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در مزرعه آموزشی دانشگاه شهید چمران اهواز در سال های زراعی ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ با سه تکرار اجرار شد. عامل اصلی شامل سه نوع روش آبیاری (قطره ای بدون پوشش مالچ پلاستیکی، قطره ای با پوشش مالچ پلاستیکی و قطره ای زیرسطحی) در کرت های عمودی و عامل فرعی شامل چهار سطح شوری (۸/۱، ۵/۳، ۵ و ۵/۶ دسی زیمنس بر متر) در کرت های افقی قرار گرفت. نتایج نشان داد با افزایش تنش شوری در سه روش آبیاری، شاخص سطح برگ، سبزینگی و ماده خشک کل بوته کاهش یافت و بالاترین میزان آن در شرایط بدون تنش (Ymax) مربوط به روش آبیاری قطره ای با پوشش مالچ پلاستیکی بود. مدل سازی تغییرات این صفات با مدل گومپرتز دارای برازش خوبی بود. بالاترین آستانه تحمل به تنش (EC۵۰%) در مورد شاخص سطح برگ (۱۳/۸ دسی زیمنس بر متر) در تیمار قطره ای با پوشش مالچ پلاستیکی، در مورد شاخص سبزینگی (۲۵/۶ دسی زیمنس بر متر) و ماده خشک کل (۱۱ دسی زیمنس بر متر) در تیمار قطره ای زیرسطحی مشاهده شد. میزان روغن، عملکرد دانه و روغن نیز تحت تاثیر تنش شوری و برهمکنش روش آبیاری قرار گرفتند. بالاترین عملکرد دانه (۱۰۹۲ کیلوگرم در هکتار) در شرایط بدون تنش از تیمار قطره ای با پوشش مالچ پلاستیکی به دست آمد که آستانه تحمل به تنش به ۶۲/۷ دسی زیمنس بر متر رسید.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
وحیدرضا پیروزفر
دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
امیر سلطانی محمدی
گروه مهندسی آب، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهیدچمران اهواز
سعید برومندنسب
استاد، گروه آبیاری و زهکشی، دانشکده مهندسی آب و محیطزیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
افراسیاب رهنما قهفرخی
استاد، گروه مهندسی تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :