بررسی پتانسیل سهم نهاده های واسطه ای بر رفاه با روش داده - ستانده: مطالعه موردی استان خوزستان

یکی از کاستی های روش ارزش افزوده در تخمین رفاه این است که بدون اینکه تولیدات واسطه را در نظر بگیرد، فقط به اندازه گیری تولیدات نهایی می پردازد و تعامل بخش های اقتصادی را نادیده می گیرد. در این تحقیق با محاسبه جدول داده ستانده منطقه ای استان، به بررسی پتانسیل جریان ورود و خروج کالاهای واسطه ای و تاثیر آن بر رفاه پرداخته می شود. خوزستان یکی از استان هایی است که جریان ورود و صدور نهاده های واسطه ای زیادی دارد و در عین حال شهروندان آن رفاه پایینی دارند و انتخاب مناسبی برای این بررسی محسوب می شود. نتایج تحقیق بیانگر این است که در صورت تبدیل همه نهاده های واسطه ای صادراتی به تولید نهایی و تولید همه نهاده های وارداتی در استان، ارزش افزوده کل استان تا ۶۳ درصد افزایش می یابد. در سطح بخش های اقتصادی ارزش افزوده بخش صنعت تا ۱۹۴ درصد، بخش خدمات تا ۱۰۲ درصد و بخش کشاورزی تا ۷۴ درصد افزایش می یابد. همچنین در صورتی که اندازه پیوند بین بخش های اقتصادی داخلی استان در نظر گرفته شده و زنجیره تکمیل کالاهای واسطه ای در داخل استان تکمیل شود، می تواند تولید ناخالص داخلی استان را تا ۳۷.۸ درصد افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

نهاده های واسطه ای ، داده - ستانده ، ارزش افزوده ، تخمین بیش از حد ، خوزستان