نقش هوش مصنوعی در توسعه مهارتهای یادگیری خودراهبر

تحولات سریع فناوری در دهه های اخیر نظامهای آموزشی را با چالش ها و فرصت های جدیدی مواجه کرده است. یکی از مهم ترین این تحولات ظهور هوش مصنوعی است که به عنوان ابزاری تحول آفرین نقش مهمی در بهبود کیفیت یادگیری و توانمندسازی دانش آموزان ایفا می کند. یادگیری خودراهبر به عنوان یکی از مهارت های کلیدی قرن بیست و یکم بر توانایی یادگیرندگان در تعیین اهداف، پایش پیشرفت، تنظیم راهبردهای یادگیری و ارزیابی عملکرد خود تاکید دارد. در این میان هوش مصنوعی با فراهم سازی محیط های یادگیری هوشمند، تحلیل داده های یادگیری، ارائه بازخورد شخصی سازی شده و پشتیبانی از مسیرهای یادگیری فردی بستر مناسبی برای تقویت یادگیری خودراهبر فراهم می کند. پژوهش حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی به بررسی نقش ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی در توسعه مولفه های یادگیری خودراهبر می پردازد. یافته های پژوهش نشان می دهد که فناوری های هوشمند با افزایش خودآگاهی یادگیرندگان نسبت به نقاط قوت و ضعف، خودارتقای مهارت مدیریت زمان، تسهیل دسترسی به منابع یادگیری و تقویت انگیزش درونی می توانند به طور مستقیم و غیرمستقیم مهارت های یادگیری خودراهبر را ارتقا دهند. همچنین نتایج تحلیل ها بیانگر آن است که چنانچه استفاده از هوش مصنوعی همراه با راهنمایی معلمان و طراحی آموزشی اصولی باشد می تواند به ایجاد یادگیری عمیق و انعطاف پذیر در محیط های آموزشی منجر شود. در نهایت، پیشنهاد می شود که سیاست گذاران و طراحان آموزشی به منظور توسعه مهارت های یادگیری خودراهبر بهره گیری هدفمند از فناوری های هوش مصنوعی را در برنامه های درسی و یادگیری مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، یادگیری خودراهبر ، آموزش هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده