نقش فناوری های نوین آموزشی در تحول دانش پداگوژیک در عصر هوش مصنوعی

پژوهش حاضر با هدف تعیین نقش فناوری های نوین آموزشی در تحول دانش پداگوژیک در عصر هوش مصنوعی از دیدگاه معلمان ابتدایی ناحیه ۲ شهرری از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۵ نفر از معلمان ابتدایی گردآوری و با روش تحلیل مضمون در چارچوب رویکرد پارادایمی بررسی شدند یافته ها نشان دادند که بیشتر معلمان تجربه ی افزایش انگیزه و علاقه مندی دانش آموزان به یادگیری، رشد مهارت های خودتنظیمی و توانایی مدیریت مستقل تکالیف توسط دانش آموزان، همچنین تقویت تعامل اجتماعی و همکاری گروهی در محیط های دیجیتال را به عنوان مضامین اصلی تاکید داشتند. در سطح نقش معلم تغییر از انتقال دهنده دانش به تسهیل گر یادگیری و نیاز به آموزش های تخصصی برای تلفیق فناوری مطرح گردید در مقابل مقاومت فرهنگی خانواده ها، کمبود زیرساخت های آموزشی و دغدغه عدالت آموزشی به عنوان موانع اصلی بیان شد. تحلیل پارادایمی نشان داد که راهبردهایی چون درس پژوهی، طراحی آموزشی دیجیتال بومی و آموزش های ضمن خدمت می توانند به کاهش موانع و تحقق پیامدهایی همچون ارتقای مهارت های قرن بیست و یکم، افزایش تعامل اجتماعی و کاهش شکاف دیجیتال منجر شوند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، دانش پداگوژیک ، معلمان ، هوش مصنوعی