چیستی و چگونگی مدلهای آموزش کارآفرینی اجتماعی در دوره متوسطه

هدف این مقاله مروری استخراج اجزای کلیدی مدلهای نظری کارآفرینی اجتماعی به منظور ارائه چارچوبی مفهومی برای طراحی الگوی آموزش کارآفرینی اجتماعی ویژه دانش آموزان دوره متوسطه دوم بوده است. این مطالعه با روش مرور تحلیلی - تلفیقی و با بررسی اسناد کتابخانه ای انجام شده است. مبانی نظری موجود که شامل ده مدل شاخص کارآفرینی اجتماعی مانند مدل فرآیند خلق فرصت، گوکلو، مدل چندبعدی ویرواردنا و مورت، الگوی لیوایز، مدل قصد مایر و نوبوا، چارچوب PCDO آستین، مدل های هند، ماستی بور و پورتر ولکمن و همچنین تحلیل ویژگی های کارآفرینان اجتماعی و عوامل موثر می شود به طور نظام مند مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که یک مدل جامع آموزش کارآفرینی اجتماعی برای نوجوانان می بایست بر چند محور اساسی استوار باشد: (۱) آموزش گام به گام از شناسایی مساله اجتماعی و خلق ایده های امیدبخش برخاسته از تجارب شخصی، نیازهای اجتماعی و تغییرات محیطی تا توسعه مدل کسب و کار اجتماعی و بهره برداری از فرصت؛ (۲) چندبعدی بودن توجه همزمان به ابعاد شناختی (نوآوری، شناسایی فرصت)، عاطفی انگیزشی (همدلی، تعهد اخلاقی، نوع دوستی، خودکارآمدی) و رفتاری (ریسک پذیری منطقی، پیش فعالی، اقدام گرایی)؛ (۳) تاکید بر قصد و نیت؛ تقویت نیت کارآفرینانه اجتماعی از طریق پرورش همدلی، افزایش خودکارآمدی و حمایت های محیطی؛ (۴) بسترسازی اکوسیستمی؛ آشنایی دانش آموزان با اجزای اکوسیستم کارآفرینی اجتماعی شامل سرمایه های انسانی، اجتماعی، مالی و هوشی، نهادهای حامی، فرهنگ جامعه و شبکه های همکاری؛ (۵) تلفیق ماموریت اجتماعی و کسب و کار؛ آموزش طراحی مدل های کسب و کار اجتماعی پایدار با الهام از ماتریس ماستی که در آن ایجاد ارزش اجتماعی و بقای مالی در هم تنیده اند.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی اجتماعی ، آموزش متوسطه دوم ، مدل های کارآفرینی اجتماعی ، الگوی آموزشی ، قصد کارآفرینانه اجتماعی ، اکوسیستم کارآفرینی