چالش های بهره گیری هوش مصنوعی برای تربیت معنوی (دانش آموزان دوره اول متوسطه)

هدف این تحقیق شناسایی چالش های بهره گیری هوش مصنوعی برای تربیت معنوی بوده است. روش تحقیق حاضر از حیث هدف کاربردی و از لحاظ روش تحلیل محتوای کیفی است. میدان پژوهش شامل کلیه اساتید رشته برنامه درسی و فلسفه تعلیم و تربیت در سطح کشور در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۵ بوده است. نمونه گیری به شیوه هدفمند تا حد اشباع نظری و ابزار تحقیق مصاحبه عمیق و غیر ساختاریافته صورت پذیرفت. ملاک ورودی برای انتخاب نمونه عبارت بودند از عضو هیات علمی تمام وقت دارای مرتبه علمی دانشیاری و استاد تمام، و علاقه مندی به انجام مصاحبه. روایی و اعتبار به شیوه سه سوسازی انجام گرفت به گونه ای که از دو نفر خبره برای ارزیابی صحت کدهای مستخرجه از مصاحبه های بعمل آمده استفاده شد. تجزیه و تحلیل داده ها به شیوه دسته بندی مفاهیم باز، مقوله محوری و مقوله هسته ای صورت پذیرفت. بطور کلی نتایج نشان داد چالش های بهره گیری هوش مصنوعی برای تربیت معنوی مشتمل بر ابعاد هشت گانه (انحراف از مسیر اصلی، تقلیل اثرگذاری، مربی سوگیری تربیتی، الگوریتمی شدن، مکانیکی شدن، ساخت دهی ماشینی، از دست رفتن سیالیت) بوده است.

کلیدواژه ها:

چالش های بهره گیری هوش مصنوعی ، تربیت معنوی