اثر بخشی درمان متمرکز بر شفقت بر حل مسائل شناختی نگرش های زناشویی و تفکر نقادانه در زوجین

هدف از پژوهش حاضر اثر بخشی درمان متمرکز بر شفقت بر حل مسائل شناختی، نگرش های زناشویی و تفکر نقادانه در زوجین شهرستان بابل پایه ریزی شده بود. پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری در پژوهش حاضر شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره و خدمات روانشناختی شهرستان بابل می باشند. از میان جامعه آماری به روش نمونه گیری در دسترس تعداد ۳۲ نفر (۱۶ زوج) بر اساس ملاک های ورود و خروج پژوهش انتخاب شدند و به صورت تصادفی ساده در دو گروه ۱۶ نفره (۸ زوج در هر گروه) آزمایش و گواه قرار داده شدند. دو گروه آزمایش و گواه از نظر سن، مدت ازدواج و تحصیلات همتاسازی شدند. برای جمع آوری داده های مورد نیاز در این تحقیق از پرسشنامه حل مسائل شناختی نجاتی (۱۳۹۲)، پرسشنامه نگرش های زناشویی بارتین و روزن (۱۹۹۸) و پرسشنامه تفکر نقادانه ریکتس (۲۰۰۳) استفاده شده است. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش های آمار توصیفی و استنباطی استفاده شده است. در بخش توصیفی از مشخصه های آماری همچون جداول فراوانی، میانگین و انحراف معیار استفاده شد و در بخش استنباطی جهت بررسی صحت و سقم فرضیات تحقیق از آزمون تحلیل کوواریانس با نرم افزار SPSS استفاده گردید. نتایج نشان داد بین دو گروه اثر اختلافی وجود دارد. به عبارت دیگر بین مسائل شناختی، نگرش های زناشویی و تفکر نقادانه گروه آزمایش با گروه کنترل تفاوت معناداری وجود دارد لذا درمان متمرکز بر شفقت بر حل مسائل شناختی، نگرش های زناشویی و تفکر نقادانه در زوجین تاثیر مثبت دارد که این تاثیر به ترتیب برابر با ۰/۷۳، ۰/۶۶ و ۰/۶۵ درصد است.

کلیدواژه ها:

درمان متمرکز بر شفقت ، حل مسائل شناختی ، نگرش های زناشویی ، تفکر نقادانه