بررسی نقش آموزش هماهنگ دستگاههای متجانس و هم تراز در ارتقا سطح سواد اجتماعی دانش آموزان دختر مقاطع اول و دوم متوسطه استان مازندران

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش آموزش هماهنگ دستگاه های متجانس و هم تراز در ارتقاء سطح سواد اجتماعی دانش آموزان دختر مقاطع متوسطه اول و دوم استان مازندران انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع طرح تک گروهی با پیش آزمون و پس آزمون بدون گروه گواه می باشد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول و دوم استان مازندران می باشند. با توجه به حجم زیاد جامعه آماری پژوهش، از ۲۲۱۵ دانش آموز به روش خوشه ای نمونه گیری به عمل آمد. بدین صورت که ابتدا سه شهر آمل، چالوس و بهشهر با توجه به توزیع جغرافیایی (استان) و از هر شهر نیز چند مدرسه و از هر مدرسه نیز چند کلاس انتخاب شدند. نمونه نهایی پس از تجزیه و تحلیل پرسشنامه ها و خارج کردن پرسشنامه های ناقص ۲۰۱۶ نفر می باشد. برای سنجش سواد اجتماعی از پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. این پرسشنامه شامل ۲۰ سوال و چهار بعد می باشد که شامل دستگاه های مرتبط سازمان بهزیستی، پلیس فتا، دانشگاه علوم پزشکی و دادگستری است. روایی این پرسشنامه به روش صوری ارزیابی شده است. پایایی پرسشنامه نیز از طریق روش آلفای کرونباخ به میزان رضایت بخشی برای کل پرسشنامه و نیز مولفه های آن بالای ۰.۷ حاصل شد. داده ها توسط آزمون های توصیفی (میانگین، انحراف استاندارد و آزمون مربع های خی دو یا کای اسکوئر) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در مجموع نتایج نشان می دهد که آموزش همه دستگاه ها در ارتقاء سطح سواد اجتماعی دانش آموزان دختر مقاطع اول و دوم متوسطه استان مازندران تاثیر دارد. سطح معناداری این تاثیر برای ۳ دستگاه بهزیستی، پلیس فتا و علوم پزشکی ۰.۰۱ و برای دستگاه دادگستری ۰.۰۵ می باشد. در پایان نتایج مورد بحث قرار گرفته و پیشنهاداتی برای پژوهش های آتی بیان گردید.

کلیدواژه ها:

آموزش هماهنگ ، دستگاه های متجانس و هم تراز ، سواد اجتماعی ، دانش آموزان