رابطه بین احساس ناکامی با گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی در دانش آموزان متوسطه ی اول

این پژوهش با هدف بررسی رابطه احساس ناکامی با گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی در دانش آموزان متوسطه ی اول انجام گردید. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی است و جامعه آماری پژوهش را تمامی ۱۱۷۶ دانش آموز پسر متوسطه اول پایه نهم ۱۱ مدرسه دولتی شهر بابل در سال تحصیلی ۱۴۰۴ - ۱۴۰۳ تشکیل داده اند. با توجه به جدول کرجسی و مورگان با احتمال پرسشنامه های ناقص تعداد ۳۰۰ دانش آموز به روش در دسترس انتخاب گردید. در این پژوهش از سه پرسشنامه شامل پرسشنامه گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی بارت و دونلان (۲۰۰۹) و پرسشنامه احساس ناکامی گیلبرت و آلن (۱۹۹۸) استفاده شد. روش آماری پژوهش همبستگی پیرسون و رگرسیون گام به گام بوده است. یافته ها نشان داد که بین احساس ناکامی با گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی در دانش آموزان رابطه مثبت معنی داری در سطح ۰/۰۱ وجود دارد. احساس ناکامی توان پیش بینی معنادار گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی در دانش آموزان را دارا بودند. این پژوهش تلویحات کاربردی جهت کاهش رفتارهای ضد اجتماعی به مشاوران و روانشناسان با توجه به عوامل خانوادگی و شناختی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

احساس ناکامی ، گرایش به رفتارهای ضد اجتماعی ، دانش آموزان