الگوی ارتباطی رحمت محور در روابط همسران تلفیق آموزه های اسلامی و مبانی روان شناسی ارتباطی

رحمت به عنوان اصل بنیادین در روابط زوجین جایگاهی محوری در آموزه های دینی اسلام و نظریه های روان شناختی دارد. این پژوهش با هدف تدوین الگوی ارتباطی رحمت محور در روابط همسران با تلفیق مستندات دینی و یافته های روان شناسی انجام شد. روش این مطالعه با رویکرد ترکیبی (کیفی-کمی) و با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی انجام گرفت. جامعه آماری شامل ۲۰۰ زوج مراجعه کننده به مراکز مشاوره خانواده در شهر قم در سال ۱۴۰۲ بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه نیمه ساختار یافته و پرسشنامه محقق ساخته رحمت ارتباطی جمع آوری و با استفاده از تحلیل محتوا و آمار توصیفی-استنباطی تحلیل شد. مولفه های کلامی (ابراز محبت، صداقت گفتاری، شکرگزاری) و غیرکلامی (عفو و گذشت، حمایت روانی، همدلی) به عنوان عناصر کلیدی الگوی رحمت محور شناسایی شدند. نتایج نشان داد که اجرای این الگو منجر به افزایش رضایت (۷۸)، کاهش تعارضات (۶۵) و تقویت تاب آوری خانواده (۷۲) می شود. الگوی ارتباطی رحمت محور چارچوبی کاربردی زناشویی برای مشاوره، زوجین، آموزش مهارت های ارتباطی و طراحی مداخلات روان شناختی دینی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

رحمت ارتباط ، زوجین ، ارتباط کلامی ، ارتباط غیرکلامی ، روان شناسی ، خانواده ، آموزه های اسلامی