بررسی رابطه بین اضطراب و افسردگی با درگیری عاطفی در دانشجویان شهر مشهد

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه درگیری عاطفی با نشانه های اضطراب و افسردگی در میان دانشجویان شهر مشهد انجام شد. این پژوهش از نوع توصیفی همبستگی و با رویکرد کمی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد دانشگاه های شهر مشهد تشکیل دادند که از میان آنان ۱۰۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. به منظور گردآوری داده ها از مقیاس تجارب در روابط نزدیک (ECR-R) برای سنجش درگیری عاطفی و از پرسشنامه افسردگی اضطراب و استرس (۲۱-DASS) برای سنجش نشانه های اضطراب و افسردگی استفاده شد. تحلیل داده ها با بهره گیری از آمار توصیفی و استنباطی شامل ضریب همبستگی پیرسون و آزمون t در نرم افزار SPSS انجام گرفت. نتایج نشان داد که بین درگیری عاطفی و نشانه های اضطراب و افسردگی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰۱/۰p) به این معنا که با افزایش شدت درگیری عاطفی دانشجویان میزان اضطراب و افسردگی آنان نیز افزایش می یابد. این یافته بیانگر آن است که روابط عاطفی پرتنش و وابستگی های هیجانی می توانند به عنوان یکی از عوامل موثر بر تضعیف سلامت روان دانشجویان عمل کنند. بر اساس یافته های پژوهش می توان نتیجه گرفت که توجه به کیفیت روابط عاطفی دانشجویان و آموزش مهارت های تنظیم هیجان، مدیریت روابط بین فردی و ارتقای حمایت اجتماعی نقش مهمی در پیشگیری از اضطراب و افسردگی دارد. از این رو پیشنهاد می شود مراکز مشاوره دانشجویی در دانشگاه های شهر مشهد با طراحی برنامه های آموزشی و مداخلات روان شناختی زمینه ارتقای سلامت روان و سازگاری هیجانی دانشجویان را فراهم آورند.

کلیدواژه ها:

درگیری ، عاطفی ، اضطراب ، افسردگی ، دانشجویان ، مشهد