نگاه هنری-اجتماعی به زن در جهان روایی مکرمه قنبری

آثار مکرمه قنبری، هنرمند خودآموخته مازندرانی، یکی از مهم ترین نمونه های هنر زنانه و روایی در ایران معاصر است. نقاشی های او نه از دل آموزش آکادمیک، بلکه از دل تجربه زیسته، رنج، کار و حافظه جمعی زنان روستایی شکل گرفته اند. بازنمایی زن در آثار مکرمه قنبری، فراتر از روایت زندگی فردی او، تصویری چندلایه از تجربه زیسته زنان روستایی مازندران است. این مقاله با اتکا به داده های روایی موجود در آثار هنرمند و چارچوب های نظری نشان می دهد که زن در جهان تصویری مکرمه در سه سطح معنا می یابد: زن گرفتار در ساختارهای مردسالار، زن فعال در اقتصاد روستایی، و زن حامل هویت فرهنگی. این تحلیل نشان می دهد که نقاشی برای مکرمه نه صرفا ابزار بیان، بلکه کنشی اجتماعی و مقاومتی خاموش در برابر ساختارهای سلطه بوده است. روش تحقیق به صورت توصیفی–تحلیلی بوده و با استفاده از منابع کتابخانه ای انجام شده است.

کلیدواژه ها:

مکرمه قنبری ، نقاشی ، روایت پردازی تصویری ، بازنمایی زن ، هنرمند خودآموخته