بررسی تاثیر تعاملات مدیر و معلم بر نگرش شغلی معلمان در محیط آموزشی

مدارس به عنوان حیاتی ترین سازمان های اجتماعی، نقش بی بدیلی در توسعه و پیشرفت جوامع انسانی ایفا می کنند و در قلب این سازمان ها، معلمان به عنوان موتور محرک فرآیند تعلیم و تربیت قرار دارند. کیفیت عملکرد، تعهد و بهره وری معلمان در محیط آموزشی، به شدت تحت تاثیر متغیرهای روانشناختی و سازمانی متعددی است که در قالب نگرش شغلی آنان متبلور می گردد. در این میان، کیفیت تعاملات مدیر و معلم به عنوان یکی از قدرتمندترین عوامل شکل دهنده به فضای روانی و اقلیم سازمانی مدرسه، نقشی تعیین کننده در جهت دهی به این نگرش ها دارد. این مقاله مروری با هدف بررسی و تحلیل عمیق تاثیر تعاملات مدیر و معلم بر ابعاد مختلف نگرش شغلی معلمان، از جمله رضایت شغلی، تعهد سازمانی، انگیزش و فرسودگی شغلی تدوین یافته است. یافته های حاصل از مرور نظام مند متون و ادبیات پژوهشی نشان می دهد که اتخاذ سبک های رهبری حمایتی، تحولی و توزیع شده از سوی مدیران، همراه با برقراری روابط عاطفی و اخلاقی سازنده، مستقیما به ارتقای سطح رضایت شغلی و خوش بینی تحصیلی معلمان منجر می گردد. در مقابل، تعاملات پرتعارض، سبک های رهبری آشوبناک و فقدان حمایت های مدیریتی، زمینه ساز بروز خستگی عاطفی، کاهش ضریب توان کاری و تسریع روند فرسودگی شغلی در معلمان می شود. همچنین، بررسی ها تایید می کنند که درک متقابل و همسویی ادراکی میان مدیر و معلم، بستر مناسبی را برای توسعه رفتارهای نوآورانه و ارتقای بهزیستی ذهنی معلمان فراهم می آورد. در نهایت، ضرورت بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای مدیران مدارس و تاکید بر آموزش مهارت های ارتباطی و هوش هیجانی به منظور بهبود کیفیت تعاملات کلاسی و دفتری، به عنوان یک الزام راهبردی در سیاست گذاری های آموزشی مورد تاکید قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

تعاملات مدیر و معلم ، نگرش شغلی ، رضایت شغلی ، فرسودگی شغلی ، رهبری آموزشی