توسعه مدل ساختاری اثرگذاری دیجیتال سازی بر عملکرد پایدار با نقش میانجی فرهنگ دیجیتال سازی

تحول دیجیتال و در پی آن دیجیتال سازی فرایند شرکت ها می تواند عملکرد یک سازمان را با مزایای بالقوه ای از جمله مقابله استراتژیک با چالش های مرتبط با عملکرد پایدار روبرو سازد اما این مهم مستلزم یک تغییر فرهنگی است که لازمه آن آزمودن و به چالش کشیدن مداوم وضعیت موجود و پذیرش راحت تر شکست ها توسط سازمان ها است. در نظر گرفتن این موضوع که مهم ترین مانع موفقیت تحول دیجیتال فرهنگ سازمانی مختص به آن یعنی فرهنگ دیجیتال سازی است منجر به تدوین هدف این تحقیق که بررسی اثر دیجیتال سازی بر عملکرد پایدار با نقش میانجی فرهنگ دیجیتال سازی است شد. مطالعه ادبیات پیشین حاکی از آن است که بررسی رابطه بین سه متغیر مذکور در پژوهش های پیشین به طور جداگانه مورد بررسی قرار گرفته اند ولی رابطه کلی آن ها مورد ملاحظه قرار نگرفته است. از این رو به منظور پر کردن شکاف تحقیقاتی موجود، یک مدل ساختاری متشکل از سه متغیر اصلی مورد بررسی توسعه داده شده است که جامعه آماری آن را شرکت های در صنایع بالادستی خودرو تشکیل می دهند. نتایج نشان می دهد که تاثیر دیجیتال سازی بر عملکرد پایدار در سازمان بدون در نظر گرفتن فرهنگ دیجیتال سازی تاثیری کمتری نسبت به حالتی دارد که اثر مستقیم آن ارزیابی می گردد. نتایج این تحقیق صنعت خودرو و صنایع وابسته به آن را تشویق می کند تا دیجیتال سازی را به منظور افزایش عملکرد پایدار خود، به همراه ارتقاء فرهنگ دیجیتال سازی به عنوان بخشی از استراتژی فرایند اصلی سازمان ها، مورد توجه قرار دهند.

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، دیجیتال سازی ، صنعت خودرو ، عملکرد پایدار ، فرهنگ دیجیتال سازی