بررسی تاثیر رهبری تحول گرا بر نوآوری کارکنان با نقش میانجی یادگیری سازمانی و اشتراک دانش و نقش تعدیل کننده استفاده از شبکه های اجتماعی

هدف از انجام این پژوهش بررسی تاثیر رهبری تحول گرا بر نوآوری کارکنان با نقش میانجی یادگیری سازمانی و اشتراک دانش و نقش تعدیل کننده استفاده از شبکه های اجتماعی است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، علی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان دانشگاه فردوسی مشهد به تعداد ۷۰۰ نفر می باشند که از این افراد طبق جدول مورگان ۲۴۸ نفر به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از روش پرسشنامه ای استفاده شده است که برای رهبری تحول آفرین توسط کارلس و همکاران (۲۰۰۰)، اشتراک دانش توسط بوک و همکاران (۲۰۰۵)، نوآوری کارکنان توسط اندرسون و وست (۱۹۹۸)، یادگیری سازمانی توسط گارسیا مورالس و همکاران (۲۰۰۸) و در نهایت برای اندازه گیری استفاده از رسانه های اجتماعی توسط گیل درونیگا و همکاران(۲۰۱۲)؛ لی و همکاران (۲۰۱۰)، ولی و ما (۲۰۱۲) در مقیاس لیکرت سنجیده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و PLS استفاده شد. نتایج آزمون فرضیه های تحقیق بر اساس مدل معادلات ساختاری نشان داد که رهبری تحول گرا بر یادگیری سازمانی و اشتراک دانش تاثیرگذار هستند. از سوی دیگر یادگیری سازمانی و اشتراک دانش بر نوآوری کارکنان تاثیر معناداری دارند؛ همچنین یادگیری سازمانی و اشتراک دانش رابطه بین رهبری تحول گرا و نوآوری کارکنان را به خوبی میانجی می کنند. استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان تعدیلگر در رابطه بین اشتراک دانش و نوآوری کارکنان تاثیرگذار است اما استفاده از رسانه های اجتماعی به عنوان نقش تعدیلگر نتوانست رابطه بین اشتراک دانش و نوآوری کارکنان تاثیرگذار باشد و این فرضیه رد شد.

کلیدواژه ها:

رهبری تحول گرا ، نوآوری کارکنان ، یادگیری سازمانی ، اشتراک دانش