اولویت بندی ابعاد یادگیری سازمانی در بهره وری منابع انسانی با استفاده از روش تاپسیس فازی مورد مطالعه شرکت پتروشیمی آبادان

در این تحقیق رابطه بین مولفه های یادگیری سازمانی با بهره وری منابع انسانی در شرکت پتروشیمی آبادان مورد بررسی قرار گرفت. جامعه آماری این تحقیق شامل تمامی مدیران ارشد، میانی و اجرایی شرکت پتروشیمی آبادان بوده است. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه ای تشکیل شده از ۲۰ سوال هفت گزینه ای استفاده شده است. در این تحقیق از روش شباهت به گزینه ایده آل فازی یا تاپسیس فازی برای تعیین تاثیر هر یک از ابعاد یادگیری سازمانی و نیز برای اولویت بندی ابعاد یادگیری سازمانی در بهره وری منابع انسانی استفاده شده است. در این تحقیق، ۵ عامل مهم شامل مهارت های فردی، مدل های ذهنی، چشم انداز مشترک، یادگیری تیمی و تفکر سیستمی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داده است که بر اساس نظر مدیران، مهارت های فردی بیشترین تاثیر را بر بهره وری منابع انسانی در سازمان دارد و چشم انداز مشترک کمترین تاثیر را دارد. همچنین، بر اساس نظر مدیران میانی مهارت های فردی نیز بیشترین تاثیر را بر بهره وری منابع انسانی دارد و یادگیری تیمی کمترین تاثیر را دارد. از نظر مدیران اجرایی نیز مدل های ذهنی بیشترین تاثیر را دارد و چشم انداز مشترک کمترین تاثیر را در بهره وری منابع انسانی دارد. با توجه به نتایج این تحقیق می توان نتیجه گرفت که توسعه مهارت های فردی و مدل های ذهنی در سازمان می تواند بهبود بهره وری منابع انسانی را به همراه داشته باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری سازمانی ، بهره وری منابع انسانی ، یادگیری تیمی