بررسی تاثیر ویژگی های شخصیتی بر تمایل به ترک خدمت با در نظر داشتن نقش میانجی قرارداد روانشناختی و رضایت شغلی کارکنان سازمان تامین اجتماعی شهر تهران

هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر ویژگی های شخصیتی بر تمایل به ترک خدمت با در نظر داشتن نقش میانجی قرارداد روانشناختی و رضایت شغلی کارکنان می باشد. این پژوهش به لحاظ طبقه بندی برمبنای هدف، کاربردی است و به لحاظ طبقه بندی برمبنای روش یک تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی است. تعداد شعب سازمان تامین اجتماعی در شهر تهران برابر با ۳۵ شعبه بوده که دارای حدود ۱۰۰۰ نفر پرسنل می باشند. بر اساس فرمول کوکران ۲۷۸ نفر به صورت تصادفی خوشه ای به عنوان نمونه انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها در این پژوهش پرسشنامه های استاندارد بوده که روایی آن ها از طریق روایی صوری و محتوایی و پایایی آن ها نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت. داده های گردآوری شده از طریق نرم افزار Spss و Smart-PLS مورد تحلیل قرار گرفتند و با کمک مدل سازی معادلات ساختاری فرضیه های تحقیق بررسی شدند. نتایج حاصل از تحقیق نشان داد ویژگی های شخصیتی بر قرارداد روانشناختی، رضایت شغلی و تمایل به ترک خدمت تاثیر دارد. رضایت شغلی بر تمایل به ترک خدمت تاثیر دارد. رضایت شغلی در ارتباط بین ویژگی های شخصیتی و تمایل به ترک خدمت نقش میانجی دارد.

کلیدواژه ها:

تمایل به ترک خدمت ، رضایت شغلی ، قرارداد روانشناختی ، کارکنان ، ویژگی های شخصیتی