بررسی حکمرانی الکترونیک در نظام بازنشستگی کشور

با رشد و گسترش فناوری اطلاعات و ظهور ابزارهای تکنولوژی تحولاتی در نحوه زندگی افراد، سازمان ها و حکمرانان کشور ایجاد شده است و در همین راستا موجب ایجاد مفاهیمی همچون دولت و حکمرانی الکترونیک شده است. حکمرانی الکترونیک به معنای فراهم کردن شرایطی است که حکومت بتواند خدمات خود را به صورت شبانه روزی در تمامی زمان ها به شهروندان ارائه دهد و جامعه عمومی بدون حضور فیزیکی در ادارات و دستگاه های دولتی در تعامل با دولت است. لازمه حکمرانی الکترونیک داشتن استراتژی بلندمدت و سازمان یافته و همچنین ابزار و سازوکارهای ضروری در جهت بهبود پایدار در فعالیت هایی است که در صدد برآوردن نیازهای شهروندان می باشد. در این پژوهش به بررسی حکمرانی الکترونیک در نظام بازنشستگی ایران می پردازیم چرا که سازمان بازنشستگی همچون سایر سازمان ها در نظام حکمرانی کشور ارائه دهنده خدمات به جوامع عمومی می باشد که استفاده از سازوکارهای حکمرانی الکترونیک و اجرایی کردن آن تسهیل و بهبود عملکرد این سازمان در خدمات دهی به جامعه عمومی را در پی دارد. داده های مورد نیاز این پژوهش با استفاده از روش اسنادی، کتابخانه ای و پایگاه های داده های معتبر و مطرح حاصل گردیده است. در ابتدای این پژوهش به بررسی مطالعات حکمرانی الکترونیک از جوانب مختلف مورد ارزیابی قرار گرفته و سپس با بررسی مولفه های نظام بازنشستگی کشور ایران و پیامدهای سازوکار حکمرانی الکترونیک، توصیه های سیاستی جهت بهبود عملکرد حکمرانی الکترونیک در نظام بازنشستگی کشور را مطرح می کند.

کلیدواژه ها:

دولت ، حکمرانی الکترونیک ، خط مشی گذاری ، نظام بازنشستگی