چالش ها و راهبردهای توسعه رفتار نوآورانه نسل Z در سازمان های دولتی ایران (مروری بر منابع)

نسل Z به عنوان نیروی کاری نوظهور و آینده ساز در سازمان ها، به ویژه در بخش های دولتی، نقش کلیدی در پیشبرد نوآوری و تحول سازمانی ایفا می کند. در این راستا مطالعه حاضر از نوع پژوهش مروری نظام مند است که با هدف شناسایی چالش ها و راهبردهای توسعه رفتار نوآورانه در میان کارکنان نسل Z در سازمان های دولتی ایران انجام شده است. داده های پژوهش از بررسی ۲۰ مقاله علمی–پژوهشی منتشرشده بین سال های ۱۴۰۱ تا ۱۴۰۴ در پایگاه های معتبر فارسی گردآوری شده اند. معیارهای ورود شامل تمرکز مستقیم بر نسل Z، رفتار نوآورانه، زمینه سازمانی دولتی و رویکردهای تحلیلی یا نظریه پردازانه بوده و مقالات فاقد ارتباط یا روایی علمی حذف شدند. تحلیل محتوا به شیوه تحلیل مضمون انجام شد که مضامین کلیدی چالش ها، فرصت ها و راهبردهای توسعه نوآوری در نسل Z را آشکار ساخت. نتایج نشان داد چالش های توسعه رفتار نوآورانه نسل Z پدیده ای چندبعدی است که شامل ویژگی های نسلی مانند تفاوت نگرش ها و انتظارات کاری، موانع ساختاری نظیر بوروکراسی و کمبود منابع، محدودیت های مدیریتی همچون سبک های اقتدارگرا و مقاومت در برابر تغییر، الزامات فرهنگی و فناوری، انگیزاننده های رفتاری ضعیف، و سیاست های منابع انسانی ناکارآمد می شود. همچنین راهبردهای توسعه نوآوری نیازمند اصلاح ساختارهای سازمانی، ارتقاء فرهنگ نوآوری، تغییر نگرش مدیریتی، به کارگیری فناوری های نوین و طراحی نظام های انگیزشی متناسب با نسل Z است. در نهایت، پیشنهاد می شود برنامه های آموزشی و کارگاه های تخصصی با محوریت مهارت های دیجیتال و مدیریت تغییر طراحی و اجرا شود و ساختارهای سازمانی و نظام های انگیزشی به گونه ای بازنگری گردد که فرآیندهای مشارکتی، سیاست های تشویقی نوآوری و انعطاف پذیری محیط کاری تقویت شوند تا ظرفیت نوآوری نسل Z به طور موثر بالفعل گردد.

کلیدواژه ها:

نسل Z ، رفتار نوآورانه ، سازمان های دولتی ، چالش های توسعه