ارزیابی جامع عملکرد زیست محیطی و اقتصادی مصالح کربن پایین در بتن و تاثیر آن بر اثر کربن ساختمان ها با نگاهی به طراحی بومی

صنعت ساخت وساز سهم عمده ای در مصرف انرژی و انتشار گازهای گلخانه ای دارد. این پژوهش با هدف ارزیابی کمی عملکرد مصالح کربن پایین (شامل سرباره کوره بلند (GGBS)، پوزولان های طبیعی و میکروسیلیس) و بتن سبک بر کاهش «اثر کربن تجسم یافته» ساختمان ها انجام شد. روش تحقیق، تلفیقی از تحلیل چرخه عمر (LCA) مطابق استاندارد ISO ۱۴۰۴۰، آزمایش های مکانیکی و مطالعه میدانی ۸ پروژه شاخص در ایران بود. یافته ها نشان داد جایگزینی ۳۰ تا ۴۰٪ سیمان با مصالح یادشده می تواند تا ۴۰٪ از انتشار CO₂ بکاهد. به طور خاص، ترکیب بهینه ای از پوزولان (۲۰٪)، میکروسیلیس (۱۰٪) و سرباره (۳۰٪) بیشترین کارایی را داشت. همچنین، استفاده از بتن سبک با سبک دانه ها (LWA) منجر به کاهش ۲۵ تا ۳۰٪یی وزن سازه و کاهش ۲۸ تا ۴۰٪یی اثر کربن کل، هم به دلیل کاهش مصالح و هم به دلیل کاهش انرژی مصرفی در حمل ونقل و بهره برداری، شد. این مطالعه نقش حیاتی این مصالح را در دستیابی به اهداف توافقنامه پاریس تایید و راهکارهای عملی برای گنجاندن آنها در آیین نامه های ملی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

اثر کربن تجسم یافته ، تحلیل چرخه عمر (LCA) ، مصالح کربن پایین ، بتن سبک ، تحلیل اقتصادی ، طراحی بومی