بررسی تاثیر تغییرات دبی هوا، عمق کف و مصرف مواد شیمایی بر میزان عیار در سلول های رافر معدن مس سونگون

هدف از انجام تحقیق حاضر "بررسی تاثیر تغییرات دبی هوا، عمق کف و مصرف مواد شیمایی بر میزان عیار در سلول های رافر معدن مس سونگون" می باشد. جهت انجام این تحقیق، عملکرد مدارهای رافر در شرایط مختلف مورد بررسی قرار گرفت، لیکن، در این راستا، نمونه برداری از قسمتهای مختلف مدارهای مورد نظر؛ از جمله تمامی جریانهای تشکیل دهنده مدارهای رافر انجام شد. نهایتا، داده های اتاق کنترل مانند دبی هوا، عمق کف و مواد شیمیایی مصرفی و ارتباط آنها با توزیع عیار در سلول های رافر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. مطالعات نشان داد با افزایش دبی هوا بازیابی مس به دلیل انتقال ذرات باطله به کنسانتره افزایش می یابد، در حالی که عیار کنسانتره کاهش پیدا می کند. همچنین براین اساس، تغییر دبی هوا به تغییر عیار و بازیابی مولیبدن منجر می شود. بنابراین می توان نتیجه گرفت که افزایش یا کاهش دبی هوا، برای مس و مولیبدن نمی تواند به طور همزمان عیار و بازیابی بالاتری را فراهم کند. علاوه براین، با افزایش ارتفاع کف، عیار کنسانتره بیشتر و بازیابی کاهش یابد. همچنین، کفساز A۶۵ قابلیت کفسازی بسیار مطلوبی دارد و باعث تولید حبابهای ریز با پایداری مطلوب می شود. سرانجام، این مطالعات نشان داد عمق کف و دبی هوا با هم رابطه عکس دارند، بطوریکه دبی هوای زیاد باعث می شود که ماندگی گاز در سلول افزایش یابد که نتیجه آن بالا آمدن زون پالپ و کاهش عمق کف می باشد. با افزایش عمق کف، زمان ماند ذرات در زون کف بیشتر می شود که در نتیجه ی این عمل، زهکشی ذرات باطله از زون کف بهتر صورت گرفته که منجر به افزایش عیار می گردد، درحالیکه با کاهش عمق کف، فرصت زهکشی ذرات باطله از کف کمتر خواهد بود و ذرات موجود در کف سریعتر از سلول خارج می شود که در نتیجه این عمل، عیار کمتر ولی بازیابی بیشتر می شود.

کلیدواژه ها:

دبی هوا ، عمق کف ، مصرف مواد شیمایی ، عیار ، سلول های رافر ، معدن مس سونگون