نور طبیعی در معماری داخلی واحدهای مسکونی؛ تنظیم ریتم شبانه روزی و کاهش علائم افسردگی ساکنان

پژوهش های بین رشته ای نشان می دهد نور به عنوان مهم ترین محرک ساعت زیستی انسان، از طریق تنظیم ریتم شبانه روزی بر خواب، خلق وخو و بروز علائم افسردگی تاثیر عمیق دارد (۱، ۲). این مقاله با رویکرد مروری-کاربردی، نقش نور طبیعی در معماری داخلی واحدهای مسکونی را در پیوند با سلامت روان ساکنان بررسی می کند و با اتکا بر شواهد حاصل از مطالعات مروری و تجربی درباره نور روز و سلامت، پیامدهای طراحی معماری را استخراج می نماید (۳، ۵). در بخش مبانی نظری، سازوکارهای زیستی اثر نور بر ترشح هورمون هایی مانند ملاتونین و سروتونین و ارتباط آنها با کیفیت خواب، خلق و خطر افسردگی مرور می شود (۱، ۲، ۳). سپس، نتایج پژوهش های انجام شده در محیط های درمانی، اداری و مسکونی درباره تاثیر نور روز، مدت و زمان دریافت نور و الگوی نورگیری بر شاخص های خلق و خواب تبیین می گردد (۴، ۵، ۶). در ادامه، راهبردهای طراحی داخلی شامل جهت گیری فضاهای روزپذیر، نسبت پنجره به کف، عمق پلان، ویژگی نوری سطوح و کنترل خیرگی برای حمایت از ریتم شبانه روزی و کاهش فشار روانی ساکنان پیشنهاد می شود (۷، ۸). جمع بندی مقاله نشان می دهد ادغام اصول سیرکادیان در طراحی نور طبیعی واحدهای مسکونی می تواند به عنوان مداخله ای کم هزینه در ارتقای سلامت روان، بهبود کیفیت خواب و کاهش احتمال بروز علائم افسردگی در آپارتمان های شهری به کار رود. (۳، ۴)

کلیدواژه ها:

معماری داخلی ، ریتم شبانه روزی ، سلامت روان ، افسردگی