تاثیر قطر بازشو دایروی مرکزی بر قابلیت جذب انرژی صفحات برشی فولادی سخت شده با سخت کننده های بهینه

این تحقیق با استفاده از روش المان محدود به بررسی تاثیر قطر بازشو بر قابلیت جذب انرژی پانل های برشی سخت شده (با سخت کننده های بهینه) دارای بازشوی دایروی مرکزی می پردازد. در ابتدا، هندسه سخت کننده ها با استفاده از تحلیل های مقادیر ویژه کمانشی به گونه ای طراحی می شود که با ایجاد زیر پانل ها، به جای کمانش کلی، وقوع کمانش موضعی را تضمین نمایند. آرایش سخت کننده ها به صورت افقی - قائم لحاظ می گردد و قطر بازشو به اندازه ۱۰ تا ۵۰ درصد بعد کوچک تر پانل متغیر در نظر گرفته می شود. نتایج نشان می شود که برای آرایش های مختلف از سخت کننده ها، با افزایش نسبت قطر بازشو از ۱۰ تا ۳۰ درصد، حضور بازشو به دلیل بهبود نسبی ظرفیت کمانشی تاثیر مثبت بر قابلیت جذب انرژی صفحات دارد، درحالی که برای بازشوهای بزرگ تر (۴۰ و ۵۰ درصد) با افزایش ابعاد بازشو از ظرفیت جذب انرژی پانل کاسته می شود.

کلیدواژه ها:

پانل برشی فولادی ، کمانش موضعی ، سخت کننده بهینه ، قطر بازشو ، جذب انرژی