ارزیابی کارآمدی روش طراحی پلاستیک براساس عملکرد برای جابجایی های طراحی مختلف

یک روش طراحی براساس عملکرد لرزه ای را زمانی می توان به عنوان روشی کارآمد در طراحی سازه ها در نظر گرفت که قابلیت دست یابی به جابجایی های مختلف طراحی را داشته باشد. در پژوهش های پیشین عمدتا عملکرد این روش های طراحی تنها در دست یابی به جابجایی نسبی متناظر با سطح عملکرد ایمنی جانی مورد بررسی قرار گرفته است. هدف این پژوهش، ارزیابی کارآمدی روش طراحی پلاستیک براساس عملکرد برای طیف وسیعی از جابجایی های هدف طراحی می باشد. برای این منظور، قاب خمشی فولادی ۴ طبقه با استفاده از روش طراحی پلاستیک براساس عملکرد با هدف دست یابی به جابجایی های نسبی هدف ۵/۱، ۲، ۵/۲ و ۳ درصد ارتفاع طبقه تحت خطر زلزله با احتمال وقوع ۱۰ درصد در ۵۰ سال طراحی می شوند. سازه های طراحی شده تحت ۲۲ رکورد زلزله مقیاس شده تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی شده و متوسط بیشینه جابجایی نسبی طبقات با جابجایی هدف طراحی هر سازه مورد بررسی می گیرد. نتایج نشان می دهد که بیشینه جابجایی نسبی طبقات کمتر از جابجایی هدف طراحی سازه ها می باشد. بنابراین روش طراحی پلاستیک براساس عملکرد را می توان به عنوان روشی کارآمد در دست یابی به بازه گسترده ای از جابجایی های هدف در نظر گرفت.

کلیدواژه ها:

طراحی براساس عملکرد لرزه ای ، طراحی پلاستیک براساس عملکرد ، قاب خمشی فولادی ، جابجایی های نسبی هدف