پدافند غیرعامل در شهرداری گلپایگان

ضرورت پدافند غیرعامل در مدیریت شهری گلپایگان شهر گلپایگان با پیشینه تاریخی، بافت فرهنگی غنی و موقعیت جغرافیایی خاص، در برابر تهدیدات طبیعی (مانند زلزله، سیل و خشکسالی) و انسانی (مانند حملات سایبری، ازدحام جمعیت و اختلال در خدمات حیاتی) آسیب پذیر است. در عین حال، رشد جمعیت، گسترش کالبدی شهر و تمرکز زیرساخت های حیاتی در مناطق محدود، این آسیب پذیری را تشدید کرده اند. با توجه به نبود طرح جامع پدافند غیرعامل شهری، ضعف در آموزش عمومی، محدودیت منابع مالی و انسانی و فقدان سامانه های هشدار سریع و ارتباط اضطراری، مدیریت شهری گلپایگان در شرایط بحران با چالش های جدی مواجه خواهد شد. از سوی دیگر، ظرفیت های فرهنگی، مشارکت مردمی، نهادهای محلی (مانند مساجد، مدارس و شوراهای محله) و زیرساخت های سنتی قابل تطبیق، فرصت هایی ارزشمند برای بومی سازی و اجرای موثر پدافند غیرعامل فراهم می کنند. بنابراین، مسئله اصلی این پژوهش/طرح آن است که: چگونه می توان با تلفیق اصول پدافند غیرعامل، فناوری های نوین، مشارکت مردمی و ویژگی های بومی گلپایگان، تاب آوری شهری را در برابر تهدیدات افزایش داد و عملکرد مراکز حیاتی را در شرایط بحران حفظ کرد؟

کلیدواژه ها:

پدافند غیرعامل ، مدیریت شهری ، تاب آوری شهری ، زیرساخت های حیاتی ، افق ایمن شهری گلپایگان