بررسی تطبیقی سروده های مهدی اخوان ثالث و نیما یوشیج با رویکرد به ادبیات پایداری

پژوهش پیش رو تحت عنوان بررسی تطبیقی سروده های مهدی اخوان ثالث و نیما یوشیج با رویکرد به ادبیات پایداری بر آن بوده است تا با روش تحلیلی - توصیفی نگاهی گذرا به شعر این دو ادیب نام آشنای معاصر افکنده و با مطالعه نمونه های دوره های مختلف سروده هایشان نقش آن دو را در پیشبرد و تحول ادبیات پایداری به خواننده ارائه دهد. در جستجوی انجام گرفته، ضمن اشعار کلاسیک و نیمایی اخوان ثالث، تحت تاثیر گرایش های ملی از رویداد ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ با اشعار خواندنی یا شنیدنی خود دستی نیرومند بر آتش مبارزه داشته و از «زمستان» تا رزمندگان به پیش چهره ای پیشرو (آوانگارد) در میان دیگر شاعران و سخنوران معاصر بوده است. شعر اخوان البته در این مسیر با فراز و فرودهایی همراه بوده و از آنجا که شاعر پایانی برای سلطه جویی استعمار و استبداد نمی بیند گه گاه به لاک نومیدی خزیده و بر اساس پیشینه تجربه های تلخ خویش به این نتیجه می رسد که گویا این روزگار به جهت خودکامگی های سیری ناپذیر بشر هیچگاه بنا ندارد به آزادی و آرامش روی خوش نشان دهد. در همین راستا نیما یوشیج نیز با توجه به گرایش سیاسی سوسیالیستی خود و پروراندن آرزوی یک جامعه برابر و بی طبقه ضمن نقد استبداد و انسداد سیاسی وقت و نیز نکوهش نمادهای امپریالیسم غرب، مردم را از وادادگی و غفل زدگی بیم داده و آنان را جهت به دست گرفتن زمام سیاسی و اجتماعی جامعه خود تشویق و تحریض نموده است.

کلیدواژه ها:

شعر ، ادبیات پایداری ، مهدی اخوان ثالث ، نیما یوشیج