تاثیر امید به آینده بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان پاکدشت

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر امید به آینده بر موفقیت تحصیلی دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان پاکدشت انجام شد. امید به آینده از اساسی ترین مولفه های روانشناسی مثبت گرا است که نقش تعیین کننده ای در انگیزش پیشرفت و سلامت روانی نوجوانان ایفا می کند. از آنجا که موفقیت تحصیلی نه تنها نتیجه توانایی شناختی بلکه حاصل تعامل عوامل روانی و هیجانی است، بررسی نقش امید در این میان اهمیت ویژه ای دارد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره اول متوسطه شهرستان پاکدشت در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که ۲۰۰ نفر از آنان با روش تصادفی خوشه ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه امید اسنایدر (۱۹۹۱) و معدل تحصیلی دانش آموزان بود. داده ها با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون ساده تحلیل شدند. یافته ها نشان داد بین امید به آینده و موفقیت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد (۰.۰۱, ۳۰۵۳). بدین معنا که هر چه میزان امید به آینده دانش آموزان افزایش یابد، موفقیت تحصیلی آنان نیز بیشتر می شود. نتایج حاکی از آن است که امید به آینده به عنوان یکی از عوامل موثر در رشد تحصیلی می تواند در سیاست گذاری های آموزشی و مشاوره ای مدارس مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

امید به آینده ، موفقیت تحصیلی ، دانش آموزان ، روانشناسی مثبت گرا ، پاکدشت