اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجانی در دانش آموزان دختر دارای اختلالات یادگیری ویژه

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تنظیم هیجانی در دانش آموزان دختر دارای اختلالات یادگیری ویژه انجام شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دختر متوسطه اول با اختلالات یادگیری مراجعه کننده به مراکز اختلال یادگیری شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بودند که از بین آنان تعداد ۳۰ نفر از طریق روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه (۱۵ نفر در گروه گواه و ۱۵ در گروه آزمایش) جای گذاری شدند. جهت جمع آوری داده ها از پرسشنامه تنظیم هیجان جان و گراس (۲۰۰۳) استفاده شد. مداخله بر اساس پروتکل درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در هشت جلسه ۶۰ دقیقه ای صورت گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل واریانس تک متغیره استفاده شد. یافته ها نشان داد که حدود ۳۷ درصد از تغییرات نمرات تنظیم هیجانی ناشی از اجرای درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بوده است.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، تنظیم هیجانی ، اختلالات یادگیری ویژه