تبیین سیاست کیفری ایران در قبال قاچاق دریایی

قاچاق دریایی، اگرچه از سابقه و قدمت کمتری نسبت به قاچاق زمینی برخوردار است، اما به دلیل اثرات منفی گسترده تر، به یک چالش جدی برای امنیت و اقتصاد تبدیل شده است. عواملی چون گستردگی مرزهای دریایی، وجود آبراه ها و خلیج ها، فقر و بیکاری در مناطق مرزی، و رشد نامتوازن توسعه، نقش مهمی در شکل گیری این پدیده ایفا می کنند. قاچاقچیان از طریق دریا، حجم وسیعی از کالا، انسان، سوخت و مواد مخدر را جابجا می کنند که به دلیل کمبود نظارت دقیق، مرزهای دریایی ریسک کمتری برای این فعالیت های غیرقانونی ایجاد می کنند. قوانین کیفری ایران، شامل مجازات هایی نظیر حبس، شلاق، و جزای نقدی، برای قاچاقچیان دریایی در نظر گرفته است. با این حال، این مجازات ها در مقایسه با سودهای کلانی که قاچاقچیان کسب می کنند، ناچیز به نظر می رسند و فاقد اثر بازدارندگی هستند. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی و بر اساس گردآوری منابع کتابخانه ای، به بررسی اثرات اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و امنیتی قاچاق دریایی می پردازد و بر لزوم تدوین و اجرای سیاست های کیفری منسجم و کارآمد برای مقابله با این معضل تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

سیاست کیفری ، قاچاق ، قاچاق کالا ، قاچاق انسان ، قاچاق سوخت ، قاچاق مواد مخدر