تحلیل تطبیقی چالش های حقوقی قراردادهای بین المللی صادرات انرژی دریایی با تاکید بر مسئولیت قراردادی و جبران خسارت

قراردادهای بین المللی صادرات انرژی دریایی به دلیل ماهیت فراملی تعهدات، تعدد نظام های حقوقی قابل اعمال و تزاحم قواعد آمره ملی و بین المللی، با چالش های بنیادین حقوقی در حوزه تحقق مسئولیت قراردادی و جبران خسارت مواجه هستند. این وضعیت، در پرتو مخاطرات دریایی، الزامات زیست محیطی فرامرزی و تحولات ژئوپلیتیکی، موجب شکل گیری ساختاری مبتنی بر تداخل نظام های حقوقی در تنظیم، تفسیر و اجرای تعهدات قراردادی شده است. مسئله محوری تحقیق آن است که چگونه می توان سازوکارهای حقوقی و قراردادی موثر را تنظیم و اعمال کرد تا تحقق مسئولیت قراردادی و تضمین جبران خسارت در قلمرو حقوقی فراملی امکان پذیر گردد؟ روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی– تحلیلی با بهره گیری از تحلیل تطبیقی اسناد و رویه های حقوقی بین المللی و بررسی ساختارهای قراردادی تخصصی در حوزه انرژی دریایی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که تحقق موثر مسئولیت قراردادی و جبران خسارت مستلزم هماهنگی نظام مند میان شروط تثبیت و تعدیل تعهدات، سازوکارهای بیمه تخصصی انرژی دریایی و داوری بین المللی تخصصی است. همچنین، مواد ۷ و ۸ کنوانسیون وین ۱۹۸۰، مواد ۷۹ و ۸۰ کنوانسیون بیع بین المللی کالا و کنوانسیون مسئولیت مدنی ناشی از آلودگی نفتی ۱۹۹۲ نقش اساسی در تبیین معیارهای انتساب نقض تعهد، ارزیابی خسارت و تحدید مسئولیت ایفا می کنند. نتیجه گیری تحقیق بر ضرورت طراحی چارچوب حقوقی و قراردادی تطبیقی و استانداردسازی شده تاکید دارد که از رهگذر آن می توان به اهدافی چون کاهش مخاطرات حقوقی، ارتقای امنیت حقوقی، تضمین اجرای مسئولیت قراردادی و تسهیل جبران خسارت در قراردادهای بین المللی صادرات انرژی دریایی دست یافت.

کلیدواژه ها:

قرارداد انرژی دریایی ، مسئولیت قراردادی ، جبران خسارت ، تعارض قوانین ، داوری بین المللی ، مخاطرات زیست محیطی