بررسی مبانی و حدود مسوولیت مدنی کارکنان کشتی ناشی از خسارات زیست محیطی دریایی

این مقاله با هدف بررسی مبانی و حدود مسوولیت مدنی کارکنان کشتی ناشی از خسارت های زیست محیطی دریایی و نقشی که بازیگران اصلی صنعت کشتیرانی مانند مالک، مستاجر و فرمانده کشتی در حفاظت محیط زیست دریایی ایفا می کنند، نگاشته شده است. در تحقیق حاضر انواع مسوولیت مدنی مبتنی بر نظریه های تقصیر، خطر و مسوولیت محض و تطبیق آن ها با قوانین ملی و کنوانسیون های بین المللی مانند کنوانسیون CLC مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که مبنای مسوولیت مدنی مالک کشتی عمدتا از نوع مسوولیت محض است و مالک به محض ورود خسارت زیست محیطی، مسوول شناخته می شود، اگرچه در شرایط خاص می تواند از مسوولیت معاف شود یا آن را محدود نماید. همچنین مسوولیت اجاره کننده کشتی بسته به نوع قرارداد اجاره متفاوت خواهد بود در صورتی که اجاره دربست باشد مسوولیت وی همانند مالک کشتی است و فرمانده کشتی و سایر کارکنان و خدمه نیز در صورتی که قصوری مرتکب شوند، نوع مسوولیتشان مبتنی بر نظریه تقصیر می باشد. روش پژوهش به صورت توصیفی، تحلیلی، شامل مرور منابع حقوقی و تحلیل تطبیقی قوانین داخلی و بین المللی است. نتایج حاصله از این پژوهش به شناخت بهتر نظام های مسوولیت مدنی در حوزه محیط زیست دریایی کمک کرده و نتایج آن می تواند در تدوین سیاست های حفاظتی و حقوقی موثر واقع شود.

کلیدواژه ها:

مسوولیت مدنی ، مالک کشتی ، خسارت زیست محیطی ، کنوانسیون بین المللی ، محدودیت مسوولیت