تبیین شاخصهای طراحی مجتمع توریستی - تفریحی با رویکرد معماری طبیعت گرا در جزیره بوموسی

جزیره بوموسی به دلیل موقعیت جغرافیایی ویژه در خلیج فارس و برخورداری از ظرفیتهای طبیعی ارزشمند توان بالقوه ای برای توسعه گردشگری پایدار دارد. با این حال، کمبود زیرساختهای مناسب و بی توجهی به رویکردهای هماهنگ با طبیعت مانع بهره برداری مطلوب از این ظرفیتها شده است. هدف این پژوهش، شناسایی شاخص ها و ارائه چارچوبی برای طراحی مجتمع توریستی تفریحی در جزیره بوموسی با تاکید بر اصول معماری طبیعت گرا است. این تحقیق از نوع کاربردی بوده و با رویکرد توصیفی تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، پرسشنامه و مصاحبه با متخصصان و گردشگران گردآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS تحلیل شدند. نتایج نشان داد شاخص حفاظت محیط زیست (میانگین ۴٫۵۰) و مصالح بومی (۴٫۲۰) بالاترین اولویت را از دید متخصصان داشته اند و از دید گردشگران آرامش محیط (۳۱٫۱٪) و طبیعت بکر (۲۶٫۷٪) مهم ترین عوامل جذابیت بوده اند. همچنین تحلیل SWOT بیانگر آن است که موفقیت طرح مستلزم بهره گیری از فرصت های گردشگری طبیعت گرا و مدیریت تهدیدهای زیست محیطی و زیرساختی است. در نهایت چارچوبی طراحی شد که با تلفیق شاخص های محیطی، اقلیمی و نیازهای کاربران زمینه توسعه پایدار گردشگری و تقویت اقتصاد محلی جزیره را فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

معماری طبیعت گرا ، مجتمع توریستی تفریحی ، گردشگری پایدار ، بوموسی ، طراحی اقلیمی