با بهره گیری از رویکرد جامعه شناسی فضایی نمونه موردی: محدوده ایرانشهر (تهران)

کافه گالری ها فضاهای ترکیبی معاصر هستند که نیازهای فرهنگی هنری و اجتماعی شهروندان را در یک بستر فضایی پویا پاسخ می دهند و به عنوان پاتوق های شهری نقشی دوگانه ایفا می کنند. با توجه به کمبود فضاهای عمومی شهری برای تعاملات خودانگیخته و سازنده تحقیق حاضر به دنبال طراحی معیارها برای ارتقای کیفیت فضایی این مراکز چند منظوره برای پایداری اجتماعی است. تحقیقات گذشته اغلب بر کارکرد صرفا هنری یا تجاری این فضاها متمرکز بوده اند؛ در حالی که این پژوهش بر ابعاد کمتر بررسی شده مانند تاثیر ساختار فضایی بر الگوهای رفتاری و تعاملات اجتماعی تمرکز دارد. هدف اصلی این است که نقش سازمان فضایی کافه گالری ها در تسهیل تعاملات اجتماعی تبیین شود و هدف ویژه استخراج اصول طراحی معمارانه برای ارتقای سطح اجتماعی بودن فضاها است. فرضیه این پژوهش عبارت است از اینکه ساختار چیدمان فضایی و کیفیت های مرزی در کافه گالری های محدوده ایرانشهر بر تنوع و میزان تعاملات اجتماعی در آنها تاثیر مثبت و معناداری دارد. این پژوهش ماهیتی ترکیبی (کمی و کیفی) دارد؛ با استفاده از روش تحلیل فضای چیدمان برای سنجش کمی فضا و مشاهده سیستمی و مصاحبه کیفی برای تحلیل تعاملات اجتماعی انتظار می رود، نتایج راهنمایی برای معماران و طراحان ارائه دهد تا فضاهای ترکیبی طراحی کنند که حداکثر ظرفیت را برای تقویت اجتماع پذیری و تعاملات اجتماعی میان کاربران فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

کافه گالری ، تعاملات اجتماعی ، جامعه شناسی فضایی ، تحلیل فضای چیدمان ، اجتماع پذیری ، فضای ترکیبی