بررسی تاثیر جهت گیری فضاهای آموزشی و فرهنگی بر بهره وری نور طبیعی نمونه موردی طراحی فرهنگسرای هنر و معماری در شهر مشهد

نور طبیعی به عنوان یکی از مهم ترین عوامل طراحی محیط های آموزشی و فرهنگی نقش اساسی در ارتقای کیفیت بصری، آسایش روانی و سلامت جسمی کاربران دارد و تاثیر مستقیم بر بهره وری یادگیری و فعالیت های فرهنگی دارد. انتخاب جهت مناسب استقرار ساختمان می تواند دریافت نور مطلوب روز را بهینه کرده و توزیع یکنواخت روشنایی در فضاهای داخلی را تضمین کند. در این پژوهش میزان خودمختاری نور روز (Daylight Autonomy - DA) در فضاهای آموزشی و فرهنگی مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا تحلیل ها برای سه جهت اصلی، شمال، شرق و جنوب انجام شد و در گام بعد با اعمال چرخش ساختمان به جهت های شمال شرقی، جنوب شرقی و جنوب غربی تاثیر تغییر جهت بر میزان DA ارزیابی گردید. روش تحقیق مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی بوده و شبیه سازی های نرم افزاری با استفاده از نرم افزار Rhino و پلاگین Ladybug Tools انجام شد. هدف اصلی مطالعه تعیین جهت بهینه استقرار ساختمان برای دستیابی به نور مطلوب روز در فضاهای آموزشی و فرهنگی و ارائه مبنایی برای طراحی ساختمان های آموزشی فرهنگی است. نتایج شبیه سازی نشان داد که با تغییر جهت مناسب محدوده مطلوب نور روز بین ۵۰ تا ۷۰ درصد، قابل تامین بوده و می تواند بهبود قابل توجهی در توزیع روشنایی طبیعی فضا ایجاد کند. در پایان پلان پیشنهادی ساختمان به همراه نتایج شبیه سازی ارائه شده است تا راهنمایی عملی برای طراحی فضاهای آموزشی و فرهنگی فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

نور روز ، Daylight Autonomy ، فضای آموزشی و فرهنگی ، جهت یابی