سنجش بار روانی ناشی از مواجهه مکرر با صحنه های فجایع ترافیکی بر ماموران امداد و نجات و طراحی برنامه مداخله زودهنگام روان شناختی

مواجهه مکرر با صحنه های فجایع ترافیکی بار روانی قابل توجهی بر ماموران امداد و نجات به ویژه در سطوح میانی و ارشد، وارد می کند. این مطالعه با هدف سنجش این بار روانی و طراحی یک برنامه مداخله زودهنگام روانشناختی انجام شد. روش پژوهش حاضر ترکیبی (کمی-کیفی) بود که در آن ۲۵۰ نفر از ماموران با پرسشنامه های استاندارد و مصاحبه های نیمه ساختار یافته مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد سطح بالایی از نشانه های استرس ثانویه، فرسودگی هیجانی و افکار مزاحم در بین شرکت کنندگان شایع است و مدیران میانی به دلیل فشار دوگانه عملیاتی و اداری آسیب پذیری بیشتری گزارش کردند. بر اساس این نتایج یک برنامه مداخله ای با سه مولفه آموزش مهارت های مقابله ای، نظام حمایت همتایان و غربالگری دوره ای طراحی و اعتبارسنجی اولیه گردید. نتیجه گیری کلی آن است که اجرای برنامه های مداخله زودهنگام ساختار یافته برای کاهش پیامدهای روان شناختی و حفظ سلامت نیروهای امدادی امری ضروری است.

کلیدواژه ها:

بار روانی ، فجایع ترافیکی ، ماموران امداد و نجات ، مداخله زودهنگام روان شناختی ، مشاغل میانی و ارشد