بررسی پروفایل های متابولیکی متفاوت با آموزش مواجهه با آتش در آتش نشان ها

در این مطالعه تغییرات پروفایل های متابولیکی آتش نشانان در پاسخ به آموزش های مواجهه با آتش مورد بررسی قرار گرفت. نمونه های ادرار پیش و پس از آموزش مواجهه با آتش جمع آوری و تحلیل شدند. برای شناسایی متابولیت های با بیان متفاوت از مدل های خطی با اثرات مختلط با تعدیل متغیرهای مخدوش کننده فردی استفاده شد و تصحیح نرخ کشف کاذب اعمال گردید. آنالیز متابولومیک با استفاده از طیف سنجی جرمی با وضوح بالا در چهار حالت تحلیلی (+HILIC-)، HILIC (+۱۸) و (۱۸) انجام شد. به منظور شناسایی مسیرهای زیستی درگیر، تحلیل غنی سازی عملکردی (FEA) مبتنی بر غنی سازی مجموعه متابولیت ها به کار رفت. علاوه بر این یک تحلیل طبقه بندی شده برای بررسی تاثیر انواع مختلف آتش سوزی های آموزشی بر تغییرات متابولیکی انجام شد. در مجموع ۱۰۰ آتش نشان در مطالعه شرکت کردند و ۲۰۰ نمونه ادرار (۱۰۰ نمونه پیش از مواجهه و ۱۰۰ نمونه پس از مواجهه) جمع آوری شد. نتایج HRM منجر به شناسایی ۲۰۰، ۳۰۰، ۲۸۰ و ۳۰۶ متابولیت و به ترتیب ۱۰، ۹، ۲۳ و ۱۹ متابولیت با بیان متفاوت پس از آموزش در چهار حالت تحلیلی شد. تحلیل FEA غنی سازی معنادار مسیر متابولیسم گلیسروفسفولیپیدها را نشان داد (۱۰/۰۵). تحلیل طبقه بندی شده ۱۱ متابولیت با بیان متفاوت وابسته به نوع آتش سوزی آموزشی را شناسایی کرد، به طوری که تغییرات متابولیکی پس از تمرینات اتاق سوختگی برج نسبت به آتش سوزی های ناشی از جرقه برجسته تر بود. به طور کلی آموزش مواجهه با آتش با بروز تغییرات متابولیکی گسترده در آتش نشانان همراه است؛ به ویژه در مسیرهایی که با استرس اکسیداتیو، التهاب و آسیب سلولی مرتبط هستند. این یافته ها مسیرهای زیستی بالقوه ای را معرفی می کنند که می توانند ارتباط بین مواجهه های مکرر با آتش و افزایش خطر بیماری های مزمن از جمله سرطان را تبیین کنند، همچنین نتایج نشان می دهد که نوع آتش سوزی آموزشی نقش تعیین کننده ای در شدت پاسخ های متابولیکی دارد و تمرینات اتاق سوختگی برج ممکن است بار زیستی بیشتری نسبت به آتش سوزی های جرقه ای ایجاد کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش مواجهه با آتش ، استرس اکسیداتیو ، آتش سوزی زنده ، آتش نشانان