لزوم توسعه پروژه های عمرانی شهری در شهرداری عالیشهر

در گذشته نقش غالب پروژه های عمرانی شهری به زیباسازی و ظاهر سازی محیط محدود می شد اما امروزه کارکرد این فضاها در سطح شهرها از چهار دیدگاه عملکرد ارتباطی و جاده ای، عملکرد کالبدی در ساخت شهر، عملکرد اجتماعی روانی و نهایتا اقتصادی تجاری مسکونی و اداری قابل بررسی و طراحی هستند. اگرچه بیشتر شهروندان مقیم شهر از مزایا و تاثیرات غیر مستقیم پروژه های شهری بر زندگی خود آگاه هستند اما این تاثیر و کنش متقابل میان برخورداری از امکانات شهری و عدم برخورداری از آن بر زندگی آن ها توسط پژوهش های گوناگونی به اثبات رسیده است. دسترسی عادلانه به امکانات و پروژه های شهری و حفظ و نگهداری آن از مولفه های اساسی توسعه پایدار و عدالت اجتماعی است. توسعه ای که نیازهای کنونی بشر را بدون مخاطره افکندن نیازهای نسل آینده برآورده ساخته و در آن به نسل های فردا نیز توجه شود توسعه پایدار نامیده می شود. سیاست توسعه درون زای شهری، از سیاست های سه گانه توسعه شهری است که می تواند پاسخگوی بسیاری از نیازهای مردم از جمله اسکان سرریز جمعیت شهری و ارتقای سرانه های خدمات شهری باشد و مادامی که در شهر ظرفیت لازم وجود دارد استفاده از سایر سیاست های توسعه شهری تحمیل هزینه های اضافه بر محیط است. شایان ذکر است که نسبت درآمدهای پایدار مانند ارزش افزوده و عوارض آلایندگی و ناپایدار مانند عوارض پروانه شهرداری در حال حاضر تقریبا ۵۰ درصد است و به هر میزان که شهر توسعه یافته تر باشد درآمدهای پایدار بیشتری نیاز خواهد بود. توسعه شهر نیازمند جذب سرمایه گذار بوده و اگر درهای توسعه شهری باز شود سرمایه گذاران بسیاری آماده سرمایه گذاری در شهر هستند. محدودیت منابع مالی از مهمترین و بزرگترین چالش های پیش روی مدیران شهری در شهرهای مختلف به حساب آمده و با توجه به طرح های مختلف و توجیه پذیری آن ها از نظر عمرانی و اقتصادی، محدودیت های مالی خود مانعی برای اجرای آن طرح ها شده اند. در این پژوهش به عملکرد متفاوت شهرداری شهر عالیشهر در اتمام پروژه های شهری پرداخته و نتایج در قالب جداول و نمودارهای مختلفی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

توسعه پروژه های عمرانی شهرداری ، عالیشهر ، پروژه های عمرانی ، امکانات و پروژه های شهری