اصول شهرسازی و معماری؛ الفبای توسعه شهرها

امروزه شهرسازی به عنوان یکی از مهمترین بخش های توسعه پایدار فرصت بزرگ فرهنگی اجتماعی و اقتصادی و همچنین توسعه مناطق طبیعی، تجاری و مراکز درمانی و مذهبی برای کلان شهرها و مادر شهرهای جهانی از جمله شهرهای ایران بوجود آورده است. این موضوع در ساختارهای فضایی، فرهنگی اجتماعی و اقتصادی عصر پسامدرن و ساخت و توسعه ساخت شهری در جامعه حال حاضر شهری ایران بسیار با اهمیت است؛ بر اساس چنین ویژگی امروزه گسترش فضاهای باز جمعی و ایجاد مراکز فراغتی و تفریحی مدرن یکی از اهداف مهم برنامه ریزان مدیریت کلان شهرهای جامعه از دیدگاه شهرسازی است و توجه به این نکته که مطالعات مربوط به شهرسازی و توسعه پایدار شهری بر پایه توسعه گردشگری بسیار اندک صورت گرفته است و همچنین در شهر شیراز که یکی از شهرهای ایران با پتانسیل های گردشگری مطلوب می باشد صورت نگرفته است بنابراین مطالعه حاضر با هدف پاسخ دادن به این سوال انجام می پذیرد که توسعه پایدار شهرسازی شیراز با تاکید بر پتانسیل های پیدا و پنهان تابع چه عواملی است؟ و اهمیت هر عامل به چه مقدار است. برای این مهم ابتدا تلاش شده است که به شناخت و رتبه بندی عوامل توسعه پایدار شهری شهر شیراز پرداخته شود و سپس مجموعه معیارهایی نظیر به کمک مدل تحلیل سلسله مراتبی مورد تحلیل قرار گیرد. برای این مهم فاکتورهای موثر توسط تحلیل سلسله مراتبی (AHP) با مدل های ExpertChoice و SPSS مورد استفاده قرار گرفته است. شایان ذکر است که جامعه هدف افراد حقیقی و حقوقی خبره شامل اساتید و دانشگاهیان متخصصان حوزه توسعه پایدار شهری بودند که به عنوان خبرگان جهت توزیع پرسنامه و تحصیل و تحلیل داده ها مورد استفاده قرار گرفتند. در نهایت نتایج در قالب جداول و نمودارهای مختلفی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

اصول شهرسازی ، تغییرات بنیادین معماری ، توسعه پایدار ، AHP