مداخله ای در اضطراب امتحان دانش آموزان دوره اول متوسطه اثر بخشی رفتار درمانی دیالکتیکی (مبتنی بر آموزش مهارت ها) بر بهبود مشکلات بین فردی

هدف این پژوهش بررسی اثر بخشی مهارت های رفتار درمانی دیالکتیکی مبتنی بر آموزش مهارت ها بر بهبود مشکلات بین فردی دانش آموزان دوره اول متوسطه دارای اضطراب امتحان بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون - پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پسر بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۳ - ۱۴۰۲ در شهر کرمانشاه مشغول به تحصیل بودند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ نفر (هر گروه ۱۵ نفر) بودند که با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه اضطراب امتحان ساراسون (۱۹۷۵) و سیاهه مشکلات بین فردی بارخام و همکاران (۱۹۹۶) بود. گروه آزمایش ۱۰ جلسه یک ساعته تحت رفتار درمانی دیالکتیکی قرار گرفتند و گروه کنترل، آموزشی دریافت نکرد. در پایان جلسات پس آزمون به عمل آمد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل واریانس تک متغیره انجام شد. نتایج نشان داد که مهارت های رفتار درمانی دیالکتیکی مبتنی بر آموزش مهارت ها بر بهبود مشکلات بین فردی دانش آموزان دارای اضطراب امتحان در مرحله پس آزمون تاثیرگذار بوده است.

کلیدواژه ها:

اضطراب امتحان ، رفتار درمانی دیالکتیکی ، مشکلات بین فردی