مطالعه تطبیقی ارزیابی کیفی نقش مهندسی عمران در مدیریت مقاصد گردشگری دریایی

گردشگری دریایی به عنوان یکی از مهم ترین بخش های اقتصاد دریا، با چالش های متعددی روبرو است. در ایران، سواحل دریای خزر و خلیج فارس پتانسیل بالایی برای توسعه گردشگری دارند، اما عدم مدیریت یکپارچه و نادیده گرفتن نقش معماری و عمران منجر به مشکلات زیست محیطی مانند آلودگی سواحل، فرسایش زمین و از دست رفتن تنوع زیستی شده است. مسئله اصلی این است که چگونه می توان از اصول معماری و عمران برای مدیریت پایدار مقاصد گردشگری دریایی استفاده کرد تا اقتصاد دریا را تقویت کند؟ در این زمینه، شهرهایی مانند بابلسر در استان مازندران نمونه ای از مقاصدی هستند که با فشار گردشگری، منابع طبیعی خود را از دست می دهند. این مسئله نه تنها بر محیط زیست تاثیر می گذارد، بلکه اقتصاد محلی را نیز ناپایدار می کند، زیرا گردشگری فصلی و بدون برنامه ریزی منجر به بیکاری دوره ای و کاهش درآمد می شود. اهمیت و ضرورت اهمیت این موضوع در این است که اقتصاد دریا می تواند بیش از ۱۰ درصد از GDP جهانی را تامین کند، و گردشگری دریایی بخش عمده ای از آن است.

کلیدواژه ها:

اکوتوریسم ، مدیریت مقصد گردشگری ، اقتصاد دریا ، توسعه پایدار شهری ، طراحی شهری ، تغییرات اقلیمی ، زیرساخت های گردشگری