عوامل فرهنگی و اجتماعی در برندسازی مکان (مطالعه موردی استان کرمان)

مفهوم برندسازی، نخستین بار در اواخر دهه ۱۹۹۰ در مورد مقاصد گردشگری به کار رفت. در مبحث گردشگری نیز برندسازی این دغدغه را دارد که چگونه با خلق یک نظام استاندارد، فرهنگ، تاریخ، جاذبه های طبیعی و مصنوعی یک منطقه جغرافیایی را در کنار هم قرار دهد تا یک هویت قابل فروش خلق نماید. این پژوهش با هدف تبیین اثربخشی عوامل موثر بر توسعه برند گردشگری استان کرمان شکل گرفته است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و بر مبنای راهبرد پیمایشی است و از ابزار پرسشنامه محقق ساخته برای جمع آوری داده ها استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش، گردشگران و بازدیدکنندگان استان کرمان که حداقل یکبار از این استان دیدن کرده باشند، در نظر گرفته شد که با توجه به جامعه آماری نامحدود و با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر بعنوان نمونه انتخاب شدند. در ادامه با استفاده از نرم افزار Amos و تحلیل عاملی تاییدی، به تجزیه و تحلیل عوامل فرهنگی و اجتماعی موثر بر توسعه مقصدهای بیابانی توجه شده است. به منظور تعیین اعتبار متغیرهای فرهنگی-اجتماعی از روش تحلیل عاملی تاییدی استفاده شد. خروجی نرم افزار ایموس نشان می دهد تمام بارهای عاملی بالاتر از ۰.۳ هستند و با تحلیل پاسخ ها نهادینه سازی آموزش های همگانی و افزایش توانمندی های اجتماعی و مشارکت زنان و جوانان جهت ارتقای برندینگ مقصد در استان کرمان پیشنهاد شده است.

کلیدواژه ها:

برند گردشگری ، عوامل اجتماعی-فرهنگی ، نهادینه سازی آموزش همگانی ، استان کرمان ، مقصد گردشگری