مقایسه ثبات پاسچرال، عملکرد حرکتی و تنفسی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم کووید-۱۹ در مراحل تنفسی و التهابی شدید

هدف: با افزایش تعداد بیماران کووید-۱۹ در ایران و جهان و ظهور علائم و نشانه ­ها برای ماه­ ها پس از بیماری می­تواند تبدیل به یک بحران پزشکی در جهان شود. هدف مطالعه حاضر مقایسه ثبات پوسچرال، عملکرد حرکتی و تنفسی و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به سندرم کووید-۱۹ در مرحله تنفسی و التهابی شدید بود. روش بررسی: در این مطالعه علی-مقایسه­ای، جامعه پژوهش شامل تمامی بیماران زن دارای سابقه بیماری کووید-۱۹ که در بیمارستان ­های شهر کرمان بستری بودند، می­ باشد. تعداد ۴۱ زن  به روش هدفمند و در دسترس انتخاب شدند که از این تعداد، ۱۳ بیمار در مرحله تنفسی شدید، ۱۴ بیمار در مرحله التهابی شدید و ۱۴ فرد سالم بودند. ثبات پاسچرال با دستگاه بایودکس، عملکرد حرکتی با آزمون­ های زمان برخاستن و رفتن، عملکرد تنفسی با اسپیرومتری (ظرفیت حیاتی با فشار، ظرفیت حیاتی با فشار در ثانیه اول، نسبت ظرفیت حیاتی پرفشار در ثانیه اول و ظرفیت حیاتی پرفشار) و کیفیت زندگی با پرسشنامه SF-۳۶ اندازه­گیری شد. جهت تحلیل داده ­ها از آزمون تحلیل واریانس (آنوا) استفاده شد. یافته ­ها: یافته های پژوهش نشان داد که در شاخص های ثبات کلی، ثبات قدامی-خلفی، ثبات داخلی-خارجی و آزمون زمان برخاستن و رفتن بین سه گروه تفاوت معناداری وجود داشت (۰/۰۵>P). مقادیر ظرفیت حیاتی و ظرفیت حیاتی در ثانیه اول در بیماران در مرحله تنفسی، بیماران با مرحله التهابی شدید و افراد سالم به طور معناداری متفاوت بود (۰/۰۵>P). همچنین، کیفیت زندگی در بیماران با مرحله التهابی شدید به طور معناداری پایین تر از سایر گروه ها گزارش شد (۰/۰۵>P). نتیجه­ گیری: بر اساس نتایج، با توجه به گذشت چند هفته از ابتلا به بیماری کووید-۱۹، ثبات پاسچرال، عملکرد حرکتی و تنفسی بیماران مرحله التهابی شدید نسبت به سایر بیماران کووید-۱۹ دچار اختلال بیشتری، همچنین این بیماران از کیفیت زندگی پایین­تری نسبت به بیماران با شدت­های عفونی کمتر برخوردار بودند.

کلیدواژه ها:

کووید-۱۹ ، عملکرد تنفسی ، عملکرد حرکتی ، کنترل پاسچر ، کیفیت زندگی