تحلیل سه شخصیت زن شاهنامه

شاهنامه فردوسی به عنوان برجسته ترین حماسه ملی ایران، بستری غنی برای بازنمایی نقش ها و کارکردهای اسطوره ای زنان فراهم می آورد. حضور زنان در این اثر، محدود به نقش های حاشیه ای یا وابسته نیست، بلکه آنان در جایگاه هایی چون مادر تقدیرآفرین، جنگاور مرزبان و عاشق وفادار، در سامان دهی روایت حماسی و تداوم نظم اسطوره ای نقشی فعال و بنیادین ایفا می کنند. در میان چهره های زن شاهنامه، تهمینه، گردآفرید و منیژه از شاخص ترین شخصیت هایی هستند که هر یک نماینده گونه ای متمایز از کنش زنانه در نظام اسطوره ای حماسه به شمار می روند. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه و کارکرد اسطوره ای این سه شخصیت و تحلیل نقش آنان در پیشبرد روایت های حماسی شاهنامه است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با تکیه بر مبانی اسطوره شناسی، به واکاوی نمادها، نقش ها و میدان های کنش این زنان در منظومه فکری فردوسی می پردازد و نشان می دهد که حضور زن، عنصری تعیین کننده در تکامل ساختار حماسی شاهنامه است.