تاثیر استفاده همزمان از سطوح مختلف سویای پر چرب با آنزیم پروتئاز بر عملکرد رشد، کیفیت گوشت، مورفولوژی روده و برخی فراسنجه‎ های خونی در بلدرچین ژاپنی

چکیده مبسوط مقدمه و هدف: استفاده از دانه‎ های روغنی در تغذیه طیور به ‎عنوان یک راهکار مدیریتی به ‎منظور کاهش هزینه ‎های خوراک مورد قبول است که غالبا در اروپا، استرالیا و کانادا مورد استفاده قرار می ‎گیرد. در کشور ما نیز عمدتا جیره‎ های طیور مرکب از ذرت و کنجاله سویا هستند. استفاده از آنزیم ‎های برون ‎زادی قادر به بهبود ارزش تغذیه ‎ای جیره ‎های ذرت و کنجاله سویا است. مطالعات اندکی در خصوص اثرات استفاده از دانه ‎های کامل به ‎همراه ذرت و سویا در تغذیه طیور به چاپ رسیده است. لذا، این مطالعه به‎ منظور بررسی اثر تغذیه ‎ای سویای پر چرب با استفاده از آنزیم پروتئاز به ‎صورت همزمان انجام پذیرفت و اثر سویای پر چرب بر عملکرد، خصوصیات لاشه، کیفیت گوشت و مورفولوژی روده در بلدرچین ژاپنی بررسی گردید. مواد و روش: برای انجام آزمایش از ۴۸۰ قطعه جوجه بلدرچین سویه تاکسیدو (مخلوط دو جنس) در قالب هشت تیمار با چهار تکرار استفاده شد که در هر تکرار ۱۵ قطعه بلدرچین به ‎طور تصادفی قرار داده شدند. دوره آزمایش از سن ۳ تا ۴۵ روزگی بود. عملکرد (خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل) هر تیمار در پایان دوره پرورش محاسبه گردید. در انتهای تحقیق، دو قطعه بلدرچین از هر واحد آزمایشی که از نظر وزنی نزدیک به میانگین وزن واحد آزمایشی مربوطه بودند، انتخاب و ذبح شدند. در این مرحله، ران‎ ها و سینه ‎های بلدرچین‎ های ذبح شده جهت سنجش رطوبت، اسیدیته و مالون ‎دی ‎آلدئید شماره ‎گذاری و تا زمان انتقال به فریزر در یخ نگهداری شدند. در این تحقیق، از آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کاملا تصادفی استفاده شد و بلدرچین ‎ها با چهار سطح (صفر، ۴/۲۵، ۵/۸ و ۱۲/۷۵ درصد) سویای پر چرب و دو سطح (صفر و ۵۰۰ میلی ‎گرم در کیلوگرم) مولتی ‎آنزیم مورد مقایسه قرار گرفتند. یافته‎ها: در آزمایش فوق، سطوح مختلف سویای پر چرب و مولتی ‎آنزیم مورد استفاده قرار گرفتند و یافته ‎ها نشان دادند که استفاده از سویای پر چرب بدون مولتی ‎آنزیم تاثیر معنی ‎داری بر میزان افزایش وزن، خوراک مصرفی و ضریب تبدیل خوراک در کل دوره نداشت (۰/۰۵ < p). در بازه زمانی ۳۰ روز پس از کشتار، در خصوص میزان رطوبت به‎عنوان شاخص کیفیت گوشت سینه، بلدرچین ‎های تغذیه‎ شده با جیره‎های فاقد سویای پر چرب و سطح ۸/۵ درصد سویای پر چرب ظرفیت نگهداری آب بیشتری (به ‎ترتیب ۶۲/۸۲ و ۶۳/۰۴) در مقایسه با سطح ۱۲/۷۵ درصد سویای پر چرب (۶۰/۰۵) داشتند (۰/۰۵ > p)، ولی با سطح ۴/۲۵ درصد سویای پر چرب اختلاف معنی ‎داری نداشتند (۶۱/۳۲). همچنین، سطوح ۸/۵ و ۱۲/۷۵ درصد سویای پر چرب مقادیر مالون ‎دی‎ آلدئید بیشتری را در قیاس با تیمار شاهد داشتند (۰/۰۵ >(p ؛ به ‎ترتیب ۱/۴۵ و ۱/۵۵ میکروگرم در گرم). اثر آنزیم بر هیچ ‎یک از فراسنجه ‎های کیفیت گوشت در بازه زمانی ۳۰ و ۹۰ روز پس از کشتار معنی ‎دار نبود. سطح ۱۲/۷۵ درصد سویای پر چرب بالا ترین طول دئودنوم (۱۲/۵۳ سانتی‎متر) و سطح ۴/۲۵ درصد سویای پر چرب کمترین طول دئودنوم (۱۰/۴۶ سانتی ‎متر) را ایجاد کردند (۰/۰۵ >p ). سطح دوم آنزیم (۵۰۰ میلی‎گرم در کیلوگرم) باعث کاهش طول ژژنوم در مقایسه با سطح اول آنزیم (صفر) شد (۲۶/۶۲ در مقابل ۲۸/۹۸ سانتی‎متر). اثر متقابل سویای پرچرب و آنزیم در مورد طول دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم معنی‎ دار شدند (۰/۰۵ >p ). در این مورد، بیشترین طول دئودنوم مربوط به سطح ۱۲/۷۵ درصد سویای پرچرب و سطح صفر آنزیم (۱۲/۸۱ سانتی‎متر) و کمترین طول مربوط به سطح ۴/۲۵ درصد سویای پرچرب و سطح صفر آنزیم بودند. بیشترین طول ژژنوم در تیمار شاهد (سطح صفر سویای پرچرب و آنزیم) و کمترین طول در سطوح صفر و ۵۰۰، ۴/۲۵ و ۵۰۰، ۸/۵ و ۵۰۰، ۱۲/۷۵ و صفر به دست آمدند. بیشترین طول ایلئوم در سطح ۵۰۰×۴/۲۵ و کمترین طول در سطوح ۵۰۰×۸/۵، ۱۲/۲۵ و صفر و ۵۰۰×۷۵/۱۲ به ‎دست آمدند (۰/۰۵ >p ). سطوح کلسترول و LDL خون بالاتری در بلدرچین ‎های تغذیه شده با جیره‎ های بدون سویای پرچرب در مقایسه با جیره ‎های حاوی سویای پر چرب مشاهده شدند (۰/۰۵ > p). کمترین مقادیر کلسترول و LDL خون مربوط به سطح ۲۵/۴ درصد سویای پر چرب بودند. در مورد فراسنجه‎ های کیفیت گوشت در بازه زمانی ۳۰ و ۹۰ روز پس از نگهداری در فریزر، اثر سطوح مختلف سویای پرچرب بر ظرفیت نگهداری آب در هر دو زمان معنی ‎دار شد (۰/۰۵ > p)، در حالی‎ که در زمان ۳۰ میزان مالون ‎دی ‎آلدئید و در زمان ۹۰ میزان اسیدیته گوشت سینه به‎ طور معنی ‎داری متاثر از سطوح مختلف مصرف سویای پر چرب قرار گرفتند. نتیجه‎ گیری: به‎ طور کلی، در این آزمایش افزودن سویای پرچرب مکمل شده با آنزیم اثر معنی‎ داری بر عملکرد رشد، کیفیت گوشت، مورفولوژی روده و فراسنجه های خونی در بلدرچین ژاپنی نداشت.

کلیدواژه ها:

Full fat ، Japanese quail ، Meat quality ، Performance ، Protease ، بلدرچین ژاپنی ، پروتئاز ، فول فت ، عملکرد ، کیفیت گوشت