بررسی تاثیر مسئولیت اجتماعی بر کارایی سرمایه گذاری با توجه به نقش میانجی توانایی مدیریت

هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها بر کارایی سرمایه گذاری و نوآوری شرکت های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. روش پژوهش حاضر کاربردی با رویکرد پس رویدادی و طرح آن از نوع شبه تجربی است. در این پژوهش تعداد ۱۳۷ شرکت پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران در بازه زمانی ۱۳۹۷-۱۴۰۱ بررسی شد. برای اندازه گیری مسئولیت پذیری اجتماعی از رتبه بندی موسسه پژوهشی کیندر، لیدنبرگ و دومینی و برای اندازه گیری کارایی سرمایه گذاری از الگوهای بیدل و همکاران و چن و همکاران و برای توانایی مدیریت از الگوی دمرجیان و همکاران (۲۰۱۲) استفاده شد. همچنین فرضیه های پژوهش با استفاده از الگوی داده های ترکیبی آزمون شد. نتایج پژوهش نشان داد که مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت تاثیر مثبت و معناداری بر کارایی سرمایه گذاری و توانایی مدیریت این رابطه را میانجیگری می کند. نتیجه گیری: افشای مسئولیت پذیری اجتماعی شرکت ها تضادهای نمایندگی و هر گونه سوءاستفاده مدیران از جریان های نقد آزاد و وام های اخذ شده در قالب بدهی را کاهش می دهد، از این رو ناکارایی سرمایه گذاری کاهش می یابد. همچنین شواهد گویای این واقعیت است که افشای مسئولیت پذیری اجتماعی با تولید محصولات جدید و استفاده مناسب از نتایج حاصل از سرمایه گذاری در تحقیق و توسعه همراه است، بنابراین لازم است مدیران برای انجام سرمایه گذاری، بهینه تولید محصول با کیفیت و فناوری بالا، حفظ منافع ذی نفعان و کاهش هزینه های نمایندگی متعهد به ایفای وظایف مسئولیت پذیری اجتماعی باشند.

کلیدواژه ها:

مسئولیت اجتماعی ، کارایی سرمایه گذاری ، توانایی مدیریت