تحلیل سیاستهای مدیریت شهری در ایران چالشها، روندها و راهکارها

در دهه های اخیر، شهرهای ایران با چالشهای پیچیده ای از جمله گسترش بی رویه نابرابریهای فضایی، ضعف در حکمرانی محلی و ناکارآمدی نهادهای اجرایی مواجه بوده اند. این مقاله با هدف تحلیل سیاستهای مدیریت شهری در ایران، با رویکردی تحلیلی و کیفی، به بررسی روندهای کلان بازیگران، اصلی چارچوبهای قانونی و مشکلات ساختاری سیاستها، ساختارهای حقوقی و نهادی، روندهای اجرایی و مشکلات اساسی مدیریت شهری پرداخته است. تمرکز اصلی پژوهش بر شناسایی عواملی نظیر تمرکزگرایی در تصمیم گیری، نبود نظام یکپارچه برنامه ریزی، ضعف منابع مالی پایدار و ناهماهنگی بین نهادی است که منجر به ناکارآمدی سیاست های شهری شده اند. روش تحقیق به صورت کیفی با رویکرد تحلیلی اسنادی است. یافته ها و تحلیل محتوای اسناد و مطالعات پیشین نشان می دهد که ساختارهای سنتی و غیر منعطف مدیریت شهری مانعی در مسیر تحقق حکمرانی محلی کارآمد، پاسخگو و مشارکتی هستند و تمرکزگرایی، ضعف نهادهای محلی، نبود یکپارچگی سیاست گذاری و چالش در تامین منابع مالی، از مهمترین موانع توسعه مدیریت شهری پایدار در کشور هستند. در بخش پایانی پیشنهادها و راهکارهایی همچون بازنگری در قانون شهرداری ها، تفویض اختیارات به نهادهای محلی، تقویت درآمدهای پایدار، ارتقاء شفافیت و اصلاح نظام برنامه ریزی شهری پیشنهاد می شود. یافته های این پژوهش می توانند به عنوان مبنایی برای بازطراحی سیاستهای توسعه شهری و تحقق حکمرانی چندسطحی و پایدار در ایران مورد استفاده قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، حکمرانی شهری ، سیاست گذاری عمومی ، تمرکزگرایی